Разлика помеѓу преработките на „Македонски Албанци“

с
нема опис на уредувањето
с
с
Почетокот на албанското населување во [[Полог]] почнува од средината на [[XVIII век]]. Сепак, тие во тој период претставувале многу мала малцинска група во Полог, сè до првата половина на [[XIX век]], кога со Полог владее турскиот посланик со албанско потекло [[Абдураман-паша]], кој насилно и масовно населувал Албанци од северна [[Албанија]]<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, с. 71-74.''</ref>. Голем дел од староседелското македонско население на Полог, било насилно албанизирано, цели родови биле албанизирани, како и многу жени и девојки под притисок на тетовските албански паши и нивниот зулум<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, стр. 38-39, 50-51.''</ref>. Истото се има случено и со кичевската околина, каде најголемиот дел од тие Албанци се всушност од македонско потекло. Албанците од село [[Теарце]] биле заселени од тетовските паши, од [[Матија]] (Мат), [[Долен Дебар]] и [[призрен]]ско; Албанците од [[Доброште]] дошле од [[Дебар]] и [[Љума]]. Во село [[Длабочица]], с. [[Стража (село)|Стража]] и с. [[Култино]] Албанците потекнуваат од [[Дукачин Љума]]. Во последното село, Абдурахман Паша во почетокот на XIX век ги избркал Македонците и населил Албанци<ref>''Материали (Софија), 437, 439, 446-447''</ref>.
 
Во [[Жеден]]ската област до почетокот на [[XIX век]] живееле исклучиво Македонци, но подоцна почнале и таму да се доселуваат Албанци од [[Реч]] и [[Долни Дебар]]. Од албанските зулуми, Македонците од Полог масовно бегале и ги оставале селата празни. Васил К`нчов во последната деценија на [[XIX век]] ја посетил Македонија и опишува дека селото [[Горно Фалише]] до [[1860]] година броело 30 македонски семејства, а во [[1890]] година опустело, како и селата [[Палатица]], [[Корито (селоГостиварско)|Корито]], [[Форино]] и [[Чајле]], кои иста така останале опустошени и празни<ref>''В. "Новини", год. II бр. 12, 13./ Васил Кънчов, "Македония. Етнография и статистика", Част първа.Народи в Македония. Арнаути., стр. 83-100''</ref>. Македонскиот етнограф Трифуноски, спомнува дека и селата [[Катрање]] и [[Еребино]] ја споделиле истата судбина на опустошување<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 39-40''</ref>. На опустошените македонски имоти и цели села, албанските паши населувале Албанци.
 
Во с. [[Лопушник]], кон крајот на [[XIX век]] се доселиле тројца Албанци и со „зулум“ купилe земја oд селаните во Лопошник, плаќајки им на македонските сопственици на имотот само 60 гроша и така Албанците постепено го зазеле селото<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 183.''</ref>. Македонцитге од селото [[Железна Река|Железно Речане]] било на удар на качачките банди во почетокот на [[XIX век]], а населението за ситница било убивано за кое мештаните викале „трган народ“<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 191.''</ref>. Македонските селани од [[Горна Ѓоновица]] биле убивани во шума, на нивите и им ја грабале стоката<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 210''</ref>. Во тогашното македонско селото [[Симница]], најпрво се населиле три албански семејства од [[Матија]] ([[Албанија]]) и со помош на други доселеници од Албанија ја нападнале [[Симница]] и големиот манастир, кој постоел во селото. Сите калуѓери, освен еден, кој бил надвор од манастирот, биле убиени, игуменот на манастирот запален, а манастирот разурнат. Манастирот во [[1936]] година бил обновен, но балистите повторно го разориле во [[1943]] година<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, 213''</ref>. И селото [[Џепчиште]], како и сите полошки села пред 200 години било чисто македонско место и имало манастир ''Св. Богородица''. Кога сите селани биле собрани на богослужба во манастирот ''„муслимански Албанци“'' го запалиле манастирот заедно со селаните<ref>''Ј. Трифуноски, Полог, стр. 347''</ref>.