Разлика помеѓу преработките на „Акцент во македонскиот јазик“

нема опис на уредувањето
'''Акцент''' ([[латински]]: ''accentus, потпевнување'') или '''нагласок''' — изделување на еден слог од зборот со помош на одредени фонетски средства како што се сила на издишаната воздушна струја, висина на тонот или квалитетот на гласот. Акцентот ги засега самогласките како гласови со најголема звучност и како основа на слогот.{{нав|Општа}} Во зависност од видот на изделената единица, било да е слог, збор или реченица, акцентот може да биде зборовен или ''слоговен'' и реченички или ''фразеолошки''. {{нав|Општа}}
 
Македонскиот акцент може да биде определен и динамичен (еспираторен)/.
 
Во македнонскиот јазик постојат правила за местото на акцентот во зборовите,затоа тој е определен.
Анонимен корисник