Разлика помеѓу преработките на „Зигмунд Фројд“

Додадени 1.523 бајти ,  пред 3 години
(дополнување)
 
==Критика на психолошката теорија на Фројд==
[[Ерих Фром]] го критикува Фројдовото тврдење дека [[љубов]]та, сама по себе, е ирационална појава и дека таа е резултат на [[секс]]уалната привлечност, т.е. таа е идентична со сексуалното задоволување кое се одржува во свеста. Најпрвин, Фром ја критикува Фројдовата теорија за сексуалноста: ако целта на сексуалната желба е само отстранување на хемиски предизвиканата болна телесна напнатост, т.е. ако сексуалното задоволување лежи само во таквото телесно растоварување, тогаш [[мастурбација]]та би била идеално сексуално задоволување. Оттука, Фројд го занемарува психобиолошкиот аспект на сексуалноста, а тоа е машко-женската поларност и желбата таа да се надмине преку спојувањето. Фром смета дека оваа чудна грешка веројатно потекнува од големата патријархалност на Фројд, која резултирала во неговата претпоставка дека сексуалноста е машка, со што ја запоставил специфичната женска сексуалност. Уште повеќе, Фројд не сфатил дека постои машкост и женскост и во [[карактер]]от, а не само во сексуалната функција.<ref>Erih From, ''Umeće ljubavi''. Beograd: Vulkan, 2017, стр. 65-66.</ref>
[[Ерих Фром]] го критикува Фројдовото тврдење дека [[љубов]]та, сама по себе, е ирационална појава и дека таа е резултат на [[секс]]уалната привлечност, т.е. таа е идентична со сексуалното задоволување кое се одржува во свеста. Според Фром, Фројдовите идеи делумно се реакција на сфаќањата кои доминирале во [[19 век]], т.е. строгите обичаи на викторијанската епоха. Вториот фактор што влијаел врз развојот на идеите на Фројд било сфаќањето дека [[Капитализам|капитализмот]] одговара на природните потреби на човекот. Во тој поглед, паралелно со [[Економист|економистите]] и со [[Дарвинизам|дарвинистите]], Фројд се обидел да го докаже тоа тврдење со претпоставката дека мажот има неограничена желба за сексуално освојување на сите жени при што само притисокот на [[општество]]то го спречува во остварувањето на таа желба. Најпосле, неговите идеи се формирале под влијание на материјализмот што доминирал во 19 век според кој суштината на сите духовни појави може да се најде во [[Физиологија на човекот|физиолошките]] појави. Притоа, љубовта, омразата, амбицијата, љубомората и сличните појави Фројд ги објаснил како одделни облици на сексуалниот инстинкт. Меѓутоа, тој не сфатил дека основната реалност се наоѓа во тоталитетот на човековата егистенција, во прв ред, во човечката состојба која е заедничка за сите луѓе, а потоа во животната пракса која ја определува структурата на општеството. Според Фројд, целосното задоволување на скриените сексуални желби води кон здрав и среќен човек, но Фром се повикува на клиничките докази што потврдуваат дека мажите и жените со неограничени сексуални нагони често страдаат од тешки облици на [[невроза]].<ref>Erih From, ''Umeće ljubavi''. Beograd: Vulkan, 2017, стр. 126-129.</ref>
 
[[Ерих Фром]] го критикува Фројдовото тврдење дека [[љубов]]та, сама по себе, е ирационална појава и дека таа е резултат на [[секс]]уалната привлечност, т.е. таа е идентична со сексуалното задоволување кое се одржува во свеста. Според Фром, Фројдовите идеи делумно се реакција на сфаќањата кои доминирале во [[19 век]], т.е. строгите обичаи на викторијанската епоха. Вториот фактор што влијаел врз развојот на идеите на Фројд било сфаќањето дека [[Капитализам|капитализмот]] одговара на природните потреби на човекот. Во тој поглед, паралелно со [[Економист|економистите]] и со [[Дарвинизам|дарвинистите]], Фројд се обидел да го докаже тоа тврдење со претпоставката дека мажот има неограничена желба за сексуално освојување на сите жени при што само притисокот на [[општество]]то го спречува во остварувањето на таа желба. Најпосле, неговите идеи се формирале под влијание на материјализмот што доминирал во 19 век според кој суштината на сите духовни појави може да се најде во [[Физиологија на човекот|физиолошките]] појави. Притоа, љубовта, омразата, амбицијата, љубомората и сличните појави Фројд ги објаснил како одделни облици на сексуалниот инстинкт. Меѓутоа, тој не сфатил дека основната реалност се наоѓа во тоталитетот на човековата егистенција, во прв ред, во човечката состојба која е заедничка за сите луѓе, а потоа во животната пракса која ја определува структурата на општеството. Според Фројд, целосното задоволување на скриените сексуални желби води кон здрав и среќен човек, но Фром се повикува на клиничките докази што потврдуваат дека мажите и жените со неограничени сексуални нагони често страдаат од тешки облици на [[невроза]].<ref>Erih From, ''Umeće ljubavi''. Beograd: Vulkan, 2017, стр. 126-129.</ref>
 
== Надворешни врски ==