Разлика помеѓу преработките на „Ортов Облак“

Додадени 4.585 бајти ,  пред 1 година
Ортовиот Облак се церува дека зафаќа широк простор накаде меѓу 2.000 до 5000 АЕ (0,03 до 0,08 сг)<ref name=book /> па се до 50.000 АЕ или 0,79 сг<ref name=Morbidelli2006 /> од Сонцето. Некои пресметки го поставуваат нбадворешниот раб на растојание од 100.000 до 200.000 АЕ (1,58 и 3,16 сг).<ref name= book /> Областа може да се подели на сферен надворешен Ортов Облак 20.000 до 50.000 АЕ (0.32–0.79 сг), и [[тор (геометрија)| торусоиден]] внатрешен Ортов Облак на растојание од 2.000 до 20.000 АЕ (0.0–0.3 сг). Надворешниот облак е слабо сврзан со Сонцето и ги обезбедува долгопериодичните (и веројатно Халиеевиот вид) комети до внатешнаѕа орбита на [[Нептун]].<ref name=Morbidelli2006 /> Внатрешниот Ортов Облак е исто така познат и како Хилсов облак, именуван по [[Џек Хилс]], кој го претпоставил неговото постоење во 1981 година.<ref name="hills1981" /> Моделите предвидуваат дека внатрешниот облак треба да има десетици или стотици пати повеќе кометни јадра од надворешниот<ref name="hills1981" /><ref name="levison2001" /><ref name="Donahue1991" />се смета за можен извор на нови комети снабдувајќи го слабиот надворешен облак, чиј број на комети постепено се намалува. Хилсовиот облак го објаснува непрекинатото постоење на Ортовиот Облак по милијарди години.<ref name="Julio1997" />
 
Надворешниот Ортов Облак можно е да има трилиони тела поголемни од 1 km,<ref name=Morbidelli2006 /> и милијарди со [[Апсолутна ѕвездена величина|апсолутна величина]]<ref>Absolute magnitude is a measure of how bright an object would be if it were 1 AU from the Sun and Earth; as opposed to [[apparent magnitude]], which measures how bright an object appears from Earth. Because all measurements of absolute magnitude assume the same distance, absolute magnitude is in effect a measurement of an object's brightness. The lower an object's absolute magnitude, the brighter it is.</ref> посветла од 11 (што соодвествува приближно на пречник од 20 km), при што соседните тела се на меѓусебни растојанија поголеми и од 10 милиони километри.<ref name=emel2007 /><ref>{{cite web
|title=The Oort Cloud
|date=1998
}}</ref>
но подобреното знаење за големината и распределбата на долгопериодичните комети довело да се добијат пониски вредности. Масата на внатрешниот Ортов Обвлак не е определена.
Во анализата на кометите како претставници на целината, поголемиот дел од телата во Ортовиот Облак се состојат од воден мраз, [[метан]], [[етан]], [[јаглероден моноксид]] и [[водороден цијанид]].<ref>{{cite journal
|author=E. L. Gibb
|author2=M. J. Mumma
|author3=N. Dello Russo
|author4=M. A. DiSanti
|author5=K. Magee-Sauer
|last-author-amp=yes
|date=2003
|title=Methane in Oort Cloud comets
|journal=Icarus (journal)
|volume=165 |issue=2 |pages=391–406
|bibcode=2003Icar..165..391G
|doi=10.1016/S0019-1035(03)00201-X
}}</ref>
Сепак, откривањето на телото {{mpl|1996 PW}}, тело кое наизглед наликува на астероид од типот [[астероид D-тип|D]]<ref>{{cite journal |last= Rabinowitz|first= D. L. |date= August 1996|title= 1996 PW|bibcode= 1996IAUC.6466....2R|journal= IAU Circular|publisher= International Astronomical Union|volume= 6466|issue= |pages= 2|doi= }}<!--|accessdate=30 October 2014--></ref><ref>{{cite journal |last= Davies|first= John K. |display-authors= 4 |last2= McBride|first2= Neil |last3= Green|first3=Simon F. |last4=Mottola|first4= Stefano |last5= Carsenty|first5= Uri |last6=Basran|first6= Devinder |last7=Hudson |first7=Kathryn A. |last8= Foster|first8 = Michael J. |date= April 1998 |title= The Lightcurve and Colors of Unusual Minor Planet 1996 PW|url= |journal= Icarus (journal) |publisher= Elsevier |volume= 132 |issue= 2 |pages= 418–430 |doi= 10.1006/icar.1998.5888 |bibcode=1998Icar..132..418D |subscription=yes }}</ref> во орбита вообичаена за долгопериодичните комети, довело до теориско истражување кое навело дека телата во Ортовиот Облак се состоим од 1% до 2% астероиди.<ref>{{cite journal
|author=Paul R. Weissman |author2=Harold F. Levison
|date=1997
|title=Origin and Evolution of the Unusual Object 1996 PW: Asteroids from the Oort Cloud?
|journal=Astrophysical Journal
|volume= 488|issue= 2|pages=L133–L136
|doi=10.1086/310940
|bibcode = 1997ApJ...488L.133W }}</ref>
Анализата на односите на јаглеродните и азотните [[изотоп]]и кај долгопериодичните и кометите од Јупитеровото семејство покажува сосема мала разлика, покрај големата разлика во областите од кои тие потекнуваат. Ова наведува на фактот дека и двете потекнуваат од првичниот протопланетарен облак,<ref>{{cite journal
|author=D. Hutsemekers
|author2=J. Manfroid
|author3=E. Jehin
|author4=C. Arpigny
|author5=A. Cochran
|author6=R. Schulz
|author7=J.A. Stüwe
|author8=J.M. Zucconi
|last-author-amp=yes
|date=2005
|title=Isotopic abundances of carbon and nitrogen in Jupiter-family and Oort Cloud comets
|journal=Astronomy and Astrophysics
|volume=440 |issue=2 |pages=L21–L24
|arxiv=astro-ph/0508033
|bibcode=2005A&A...440L..21H
|doi=10.1051/0004-6361:200500160
}}</ref>
заклучок кој ги потврдува изучувањата на зрнестите комети во Ортовиот Облак<ref>{{cite journal
|author=Takafumi Ootsubo
|author2=Jun-ichi Watanabe
|author3=Hideyo Kawakita
|author4=Mitsuhiko Honda
|author5=Reiko Furusho
|last-author-amp=yes
|date=2007
|title=Grain properties of Oort Cloud comets: Modeling the mineralogical composition of cometary dust from mid-infrared emission features
|volume=55 |issue=9 | pages=1044–1049
|journal=Highlights in Planetary Science, 2nd General Assembly of Asia Oceania Geophysical Society
|bibcode=2007P&SS...55.1044O
|doi=10.1016/j.pss.2006.11.012
}}</ref>
и од неодамнешните изучувања добиени од судирот сондата со кометата [[Темпел 1]], припадник на Јупитеровото семејство.<ref>{{cite journal
|author=Michael J. Mumma
|author2=Michael A. DiSanti
|author3=Karen Magee-Sauer
|display-authors=etal
|date=2005
|title=Parent Volatiles in Comet 9P/Tempel 1: Before and After Impact
|journal=Science (journal)
|volume=310 |issue=5746 |pages=270–274
|bibcode = 2005Sci...310..270M
|doi=10.1126/science.1119337
|pmid=16166477
}}</ref>
 
== Потекло ==
 
== Поврзано ==