Вилијам Макинли: Разлика помеѓу преработките

поврзница Афроамериканци
с (Робот: Автоматизирана замена на текст (-рентген +рендген))
(поврзница Афроамериканци)
=== Граѓански права ===
 
Макинли бил последниот ветеран на граѓанската војна што бил избран за претседател на САД и што служел како мајор на 23 бригада на Охио. Тој бил израснат како методист и аболиционист од страна на неговата мајка во Охио. Тој бил сочуствителен со афроамериканците[[Афроамериканци]]те кој се бореле против законот на ,,Џим Кроу’’ (Jim Crow) насекаде во нацијата додека тој бил претседател. Тој именувал повеќе афроамериканциАфроамериканци за работа во служба, вклучувајќи го Волтер Кохен (Walter L. Cohen) од Њу Орлеанс, лидер на црнечката републиканска фракција, како инспектор на царина. Подоцна републиканските претседатели Ворен Хардинг (Warren G. Harding) и Келвин Кулиџ (Calvin Coolidge) му дале на Кохен уште поголема функција во централната царинска зграда во Њуорлеанс.
Меѓутоа Макинли не сакал да ја употреби федералната власт за да го спроведе 15 Амандман од Уставот на САД. За време на неговото претседателство имало многу убиства, тортури и прекршувања на граѓанските права секаде низ земјата против афроамериканцитеАфроамериканците. Макинли сакал да се врати на методите на реконструкција на Конгресот по граѓанската војна, за време на администрациите на Ендру Џонсон (Andrew Johnson) и Јулисес Грант (Ulysses S. Grant), а не превземал чекори да ги подобри ефектите од одлуката од 1896год. на Врховниот Суд на САД -Плиси против Фергусон (Plessy v. Ferguson). Во таа одлука Врховниот Суд изјавил дека јавните установи кои биле ,,одделени но еднакви’’ можат да се употребат за изделување на афроамериканцитеАфроамериканците од белото општество.
Макинли одржал неколку говори за афроамериканска еднаквост и правда:
,, Не треба да има еднаквост и правда само во пишаниот закон. Мора да има еднаквост и правда во законодавната администрација насекаде, и како спроведена во секој дел на Републиката за секој граѓанин од неа. Не мора да биде ладна формалност на конституционален пропис. Мора да биде природно право.
Нашите црни сојузници не треба да бидат оставени ниту пак напуштени. Јас ги бирам мојте зборови. Ова е големото прашање не само од сегашноста туку и големо прашање на иднината; и ова прашање нема да биде решено се додека не се реши според принципите на правдата, признавајќи ја неприкосновеноста на Уставот на САД. Ништо не може да биде трајно решено се додека правото на секој граѓанин еднакво да учествува во нашите државни и национални прашања е неотповикливо утврден. Таксите, финансиите, граѓанските служби и сите други олитички и партиски прашања треба да останат отворени и нерешени се додека секој граѓанин кој има уставно право да ја дели одлуката е слободен да ужива во неа.
И покрај пофалната реторика на Макинли, политичката реалност спречила секаква акција во делот на неговата администрација во однос на расната поврзаност. Макинли направил малку за да ја ублажи заостанатата ситуација на афроамериканцитеАфроамериканците затоа што ,, не сакал да го оддалечи белиот Југ’’.
 
Америка од 1890год. навистина, Америка на администрацијата на Макинли била застрашувачки расистичка. Периодот од 1890год. бил познат за историчарите како ,,дно на расистичките односи’’, како што e докажано со воведувањето на законите на Џим Кроу (Jim Crow) и одлуката на Плиси против Фергусон (Plessy v. Ferguson).
Покрај неговата привидна пасивност, Макинли назначил триесет афроамериканциАфроамериканци на ,, позиции„позиции на последица’’последица“, што било код за дипломатски позиции. За време на шпанско-американската војна Макинли дури отповикал воени наредби, спречувајќи регрутација на афроамерикански војници. Такви напори, како што Џералд Бејл (Gerald Bahles) од Милер центарот за надворешни работи укажал дека направил малку за ,,да ја запре влошената позиција на црнците во американското општество’’.
 
=== Изборите во 1900 година ===