Разлика помеѓу преработките на „Охридска книжевна школа“

с
Отстрането уредувањето на 77.78.9.171 (разговор), вратено на последната верзија на Тиверополник
с (Отстрането уредувањето на 77.78.9.171 (разговор), вратено на последната верзија на Тиверополник)
Ознака: Отповикување
[[Податотека:Codex Assemanianus 09.jpg|thumb|300px|Codex Assemanianus]]
[[Податотека:O pismenah.png|thumb|[[О писменех|О писменех или За буквите]]]]
Најстарата [[Среден век|средновековна]] бугарскамакедонска книжевна школа е '''Охридската книжевна школа''' формирана во [[886]] година од [[Свети Климент Охридски|Климент Охридски]], а од [[893]] година му се придружил и [[Свети Наум Охридски|Наум Охридски]]. Остатоците од оваа школа не се зачувани, но се лоцира во охридската месност [[Имарет]]. Како обележје на оваа школа е што ја зачувала [[Кирил и Методиј|кирилометодиевската]] [[Глаголица|глаголска]] традиција. Во Охридската школа [[кирилицата]] ќе почне да се применува дури по [[XII век]].
 
Во рамките на оваа школа се подготвувал образовен кадар кој бил испраќан во учителска, проповедничка и свештеничка дејност во сите делови на [[Западна Македонија|Западна]] Бугариja, во денешна [[Албанија]] и во другите делови на средновековна [[Бугарија]].
 
Во најстарите зачувани [[ракописи]] се вбројуваат глаголските ракописи како: [[Асеманово евангелие]], [[Синајски псалтир]], [[Синајски еухологиј]]. Од понов период се ракописите со кирилско писмо како што се: [[Добромирово евангелие]], [[Битолски триод]], [[Охридски апостол]], [[Болоњски псалтир]].<ref>Група автори: „Македонски јазик и литература“, Просветно дело, Скопје, 2006 година, стр. 32.</ref>
Меѓу непосредните ученици на свети Климент и на свети Наум е и [[Константин Презвитер]], подоцна [[епископ Преславски]]. Тој е познат по неговите творби [[Азбучна молитва]] и [[Проглас кон Светото Евангелие]]. Негови се и делата [[Поучно Евангелие]] и преводите на [[Четирите слова против аријанството]] од [[свети Атанасиј Велики]] и [[Катехизисот на св. Кирил Ерусалимски]] и многу други.
 
[[Црноризец Храбар]], чие вистинско име е непознато е исто така продолжувач на делото на [[Свети Климент Охридски|Свети Климент]] и на [[свети Наум]]. Негови дела се: [[О писменех]], кое е апологија на македонската писменост и тој овде ја брани [[македонската азбука]] и го заштитува македонското културно дело од страна на горделивите грчки асимилатори. Тој во ова дело напишал: „Бугарските„Македонските букви се посвети и се повеќе за почит, бидејќи се обработени од свет човек, а грчките ги создале Елините, кои биле пагани и незнабошци“.
 
== Почетоци на Охридската книжевна школа ==
Историските податоци и современите анализи извршени врз старословенскиот јазик утврдуваат факти што погледот кон природата на старословенскиот јазик е насочен кон сосема друг правец. Едно од прашањата што биле важни за понатамошно истражување на јазикот било утврдувањето на кој јазик или дијалект се засновал старобугарски [[старословенски јазик|старословенскиот јазик]]. Бидејќи старословенскиот јазик бил главниот јазик во Охридската книжевна школа било од исклучителна значајност да се утврди ова прашање. Светските и македонските слависти сосема ја отфрлиле панонаската теорија за потеклото на старословенскиот јазик и со тоа се потврдила теријата за јужномакедонските говори. Така, славистите утврдиле дека старословенскиот јазик се базирал на говорите од Јужна БугариjaМакедонија особено врз говорите од [[Сухо]] и [[Висока]].
 
Тесно поврзана со Охридската школа е и појавата на првата бугарскасловенска азбука - [[глаголица]]та. Таа е создадена со цел да се преведуваат светите книги и различни литературни творби на јазикот кој народот би ги разбрал. Пред создавањето на македонската и сѐсловенската азбука, македонските словени и словенските народи што биле во близина на [[Грција]] и [[Апенинскиот Полуостров]] користеле грчки и латински букви за запишување на своите мисли. За ваквата ситуација сведочат и записите на монахот [[Црноризец Храбар]], според кој таквата ситуaција имало сѐ додека не Свети Кирил не ја создал глаголицата.
 
Ракописите од Охридската и од [[Кратовска книжевна школа|Кратовската школа]] се совпаѓаат едни со други според повеќе правописни и јазични особености, и ја претставуваат македонската варијанта на [[црковнословенски јазик|црковнословенскиот јазик]].