Разлика помеѓу преработките на „Мион“

Додадени 8 бајти ,  пред 2 години
с
нема опис на уредувањето
(Бришење на "Moon's_shadow_in_muons.gif", беше избришана од Заедничката ризница од страна на [[commons:User:PumpkinSky|P)
с
'''Мион''' '''(μ)''' — [[елементарна честичка]] слична на [[електрон]]от, со [[електричен полнеж]] од −1&nbsp;''e'' и [[спин|спин {{frac|1|2}}]], но со многу поголема маса ({{val|105.7|ul=MeV/c2}}). Тој е класифициран како [[лептон]], заедно со електронот (маса 0,511 MeV/с<sup>2</sup>), тау-честичката (маса 1.776,82 MeV/c<sup>2</sup>), и трите [[Неутрино|неутрина]] (електронско неутроно νЕ, мионско неутрино νμ и тау-неутрино ντ). Како што е во случај со другите лептони, за мионите се верува дека немаат подструктура, односно не се изградени од други помали честички.
 
Мионот е нестабилна [[субатомска честичка]] со [[просечен животен век]] од {{val|2.2|ul=µs}}. Помеѓу сите познати нестабилни [[субатомска честичкa|честички]], само неутронот (трае околу 15 минути) и неколку [[атомско јадро|атомски јадра]] имаат подолг период на полураспаѓање; другите се распаѓаат значително побрзо. Распаѓањето на мионот (како и на [[неутрон|неутронот]], најдолготрајниот нестабилен [[барион]]),е исклучително под дејство на [[слабо заемодејство|слабото заемодејство]]. Распадот на мионот секогаш продуцира најмалку три честички кои мораат да вклучат [[електрон]] од ист полнеж како мионот и две [[неутрино|неутрина]] од различен тип.
 
Како и сите елементарни честички, Мионот има соодветна [[античестичка]] со спротивен полнеж (+1&nbsp;''e'') но еднаква [[маса]] и спин: '''антимионот''' (исто така наречен „позитивен мион“). Мионите се одобележани со {{SubatomicParticle|Muon-}} а антимионите со {{SubatomicParticle|Muon+}}. Мионите предходно биле наречени '''ми мезони''', но не се класифицирани како [[мезон]]и од страна на современите честични физичари (Погледајте {{section link||Историја}}), и името повеќе не е во употреба од страна на физичарите.
}}</ref>}}
 
Кога протон како дел од космичкото зрачење ке се судри со атом во погорните делови на атмосферата, се создаваат [[пион]]и. Пионите пак се распаѓаат за кус временски период на растојание од само неколку метри во миони (нивниот постојан производ), и [[мионско неутрино|мионски неутрина]]. Мионите од овие високи енергетски космички зраци вообичаено продолжуваат да се движат во истата насока како и првичниот протон, со брзина блиска до брзината на светлината. Иако нивниот животен век ''без'' релативистички ефекти ќе имаат полуживот[[полураспад]] од само 456 метри (2,197 µs×ln(2) × 0,9997×c) но гледано од Земјата [[временска дилатација|временската дилатација]] како ефект на [[специјална релативност|специјалната релативност]] (гледано од Земјата) овозможува второстепеното космичко зрачење на мионите да го измине растојанието до Земјината површина, бидејќи гледано од појдовниот систем на Земјата, мионите имаат подолг полуживотполураспад поради својата брзина. Гледано од ([[инерцијален појдовен систем|инерцијалниот појдовен систем]]) на мионот, од друга страна пак тука е ефектот на [[контракција на должината|контракцијата на должината]] од специјалната релативност кој го овозможува ова пробивање, бидејќи во појдовиот систем на мионот неговиот полуживотполураспад е непроменет, но контракцијјата на должината предизвикува растојанието од атмосферата до Земјата да биде многу покусо одколку што е како растојание во појдовниот систем на Земјата. Двата ефекти се точен начин за обајснување на невообичаената должина на полуживототполураспадот на мионот при поголеми растојанија.
 
Бидејќи мионите вообичаено минуваат низ обичната материја, како неутрината тие исто така можат да бидат забележани под земја (700 метри кај детекторот [[Судан 2]] и подвода, каде тие претставуваат голем дел од позадинското јонизирачко зрачење. Како и космичките зраци, зрачењето од мионите е исто така насочено зрачење.