Разлика помеѓу преработките на „Абасидски Калифат“

Веднаш по нивната победа, Ас-Сафха ги испратил своите сили во [[Централна Азија]], каде што неговите сили се бореле против проширувањето на [[Династија Танг]] за време на [[Битка кај Талас|битката кај Талас]]. Благородното иранско семејство Бармакиди ја претставило првата светска фабрика за хартија во градот, со што започнала нова ера на интелектуална преродба во доменот на Абасидите. Ас-Сафха се фокусирал на задушување на бројните бунтови во [[Сирија]] и [[Месопотамија]]. [[Византијци]]те спровеле неколку напади за време на овие рани години{{sfn|Dupuy|Dupuy|1986|p=233}}.
===(752-775)===
 
[[File:Baghdad 150 to 300 AH.png|thumb|The city of [[Багдад]] помеѓу 767 и 912]]
 
Првата промена на Абасидите, под Ал-Мансур, била да се премести престолнината на империјата од [[Дамаск]], [[Сирија]], во [[Багдад]] во [[Ирак]]. Ова се направило за да се смират страстите и да се биде поблиску до персиската база за поддршка на мавалите во овој регион, а дел од персиските мавали барале помала арапска доминација во империјата. Багдад бил основан на реката [[Тигар]] во [[762]] година. Багдад бил првичното јадро на новонастанатиот главен град на Абасидите. И покрај тоа што е невозможно да се наведат какви било директни влијанија, сепак имало неколку примери на кружни градови од предисламска Персија, кои можеби обезбедиле инспирација за негова изградба<ref name="iranicaonline.org">http://www.iranicaonline.org/articles/baghdad-iranian-connection-1-pr-Mongol</ref>. Нова позиција, онаа на везирот, исто така била основана за делегирање на централната власт, а уште поголема власт била доделена на локалните емири<ref name="AHGC">{{harvnb|Anon|2008}}</ref>.
 
Ова на крајот значело дека многу абасидски калифи биле преокупирани повеќе на церемонијалната улога отколку кај Омејадите, бидејќи везирите почнале да имаат поголемо влијание, а улогата на старата арапска аристократија полека била заменета со персиската бирократија<ref name="AHGC">{{harvnb|Anon|2008}}</ref>.
 
Абасидите во голема мера зависеле од поддршката на Персијцитеs{{sfn|Hoiberg|2010|p=10}} при нивното соборување на Омејадите. Наследникот на Абу ал-Абас, Ал-Мансур ги прифатил повеќе неарапските муслимани. Иако ова помогнало да се интегрираат арапските и персиските култури, тој започнал да одбегнува многу од нивните арапски поддржувачи, особено Арапите од Хоросан, кои ги поддржале во нивните битки против Омејадите.
 
Овие пукнатини во нивната поддршка довело до непосредни проблеми. Омејадите иако не биле на власт, тоа не значело дека биле целосно уништени. Единствениот преживеан член на кралското семејство од Омејадите, кое било целосно уништено, на крајот се упатил кон [[Шпанија]], каде што се етаблирал како независен емир (Абдурахман I, 756). Во [[929]] година, [[Абдурахман III]] ја презел титулата калиф, со што [[ел-Андалуз]] од [[Кордоба]] станал ривал на [[Багдад]] како легитимен главен град на Исламската Империја.
[[File:Battle of Talas.png|thumb|[[Битка кај Талас]]]]
 
Во [[756]] година, калифот Ал-Мансур испратил над 4.000 арапски платеници за да им помогне на династијата Танг во бунтот Ан Ши против [[Ан Лушан]]. Абасидите или „Црните знамиња“, како што вообичаено се нарекувале, биле познати во хрониките на династијата Танг, како ''hēiyī Dàshí''. Ал-Рашид испратил амбасади во кинеската династија Танг и воспоставил добри односи со нив<ref name="Dennis Bloodworth, Ching Ping Bloodworth 2004 214"/>. По војната, овие амбасадори останале во [[Кина]]</ref><ref>{{harvnb|Kitagawa|1989|p=283}}</ref><ref>{{harvnb|Smith|Weng|1973|p=129}}</ref><ref>{{harvnb|Baker|1990|p=53}}</ref><ref>{{harvnb|Fitzgerald|1961|p=332}}</ref>, а калифот воспоставил сојуз со Кина<ref name="Dennis Bloodworth, Ching Ping Bloodworth 2004 214">{{harvnb|Bloodworth|Bloodworth|2004|p=214}}</ref>.
 
== Наводи ==