За природата на нештата: Разлика помеѓу преработките

с
нема опис на уредувањето
сНема опис на уредувањето
сНема опис на уредувањето
[[Податотека:Lucretius, De rerum natura.jpg|мини|десно|Воведот во ''За„За природата на нештата''нештата“ (изд. 1483), примерок изработен за папата [[Папа Сикст IV|Сикст IV]].]]
'''''За„За природата на нештата''нештата“''' ({{lang-la|De rerum natura}}) — [[поема]] напишана во првиот век од страна на римскиот поет и филозоф [[Лукретиј Кар]] (99 п.н.е – 55 п.н.е), со цел на римската јавност да ѝ ја претстави филозофијата на [[Епикур]]. Поемата е составена од околу 7,400 хексаметри и поделена е на шест ненасловени книги во кои авторот се занимава со епикурејската физика со богат поетски јазик и метафори.<ref name=TNY>{{Cite journal|first=Stephen|last=Greenblatt|authorlink=Stephen Greenblatt|title=The Answer Man – An ancient poem was rediscovered—and the world swerved|journal=[[The New Yorker]]|volume=LXXXVII|issue=23|date=8 August 2011|pages=28–33|issn=0028-792X|publisher=Condé Nast|url=http://www.newyorker.com/reporting/2011/08/08/110808fa_fact_greenblatt}}</ref>
 
Лукретиј Кар ги презентира принципите на атомизмот, природата на умот и на душата, дава објаснување на сетилноста и мислата, развитокот на светот и неговите феномени и објаснува разни небесни и земни феномени. Универзумот кој е опишан во поемата функционира според тие физички принципи и е управуван од фортуната, ‘случајот’, а не според божествената интервенција на традиционалните римски божества.<ref>In particular, ''De rerum natura'' 5.107 (''fortuna gubernans'', "guiding chance" or "fortune at the helm"): see Monica R. Gale, ''Myth and Poetry in Lucretius'' (Cambridge University Press, 1994, 1996 reprint), pp. 213, 223–224 [https://books.google.com/books?id=gf8k02Iud74C&dq=fortuna+lucretius+epicurean+OR+epicureanism+OR+epicurus&q=%22there+is+no+divine+providence%22#v=snippet&q=%22there%20is%20no%20divine%20providence%22&f=false online] and ''Lucretius'' (Oxford University Press, 2007), p. 238 [https://books.google.com/books?id=mHadLr3QVUMC&pg=PA238 online.]</ref>
 
== СинопсисПреглед ==
Според Епикур, несреќата и деградацијата на човечките суштества во голема мера произлегува од стравот што тие го имаат од силата на божествата и од ужасот на нивниот гнев. Гневот се покажува преку несреќите кои им се нанесуваат на луѓето во овој живот, или пак, од идните вечни страдања кои им следуваат на виновните. Отстранување на тие стравови, а со тоа и постигнување на смиреност во срцето, била целта на неговото учење. Па така, божествата, чие постоење тој не го порекнува, според него живеат вечно во апсолутен мир, ним им се туѓи страстите, желбите и стравовите кои го опседнуваат човечкото срце и тие се целосно индиферентни спрема светот и неговите жители, ниту пак им влијаат доблестите или злоделата на луѓето.