Разлика помеѓу преработките на „Ќерката на Агамемнон“

с
Целото дејство од новелата се случува во текот на неколку часа додека главниот наратор, анонимен телевизиски новинар со либерални ставови, се движи од својот дом кон стадионот каде се одржува годишната [[Меѓународен ден на трудот|првомајска парада]]. На парадата ѝ претходат два настани: наратарот добива неочекувана покана да присуствува на прославата со место во ложата, а Сузана, ќерката на претпоставениот наследник на Водачот – благо завиен портрет на албанскиот претседател [[Енвер Хоџа]] – ја раскинува својата врска со нараторот, повикувајќи се на стравот што таа би можела да го оцрни угледот на нејзиниот татко. Слично како во [[Џејмс Џојс|Џојсовиот]] ''[[Улис]]'', новелата е внатрешен монолог што ги следи размислите на нараторот за Сузана и за луѓето со кои тој се среќава додека се движи до трибините на стадионот. Како таква, новелата функционира како еден вид "портфолио на скици за човекиов распад – сублимиран [[Пеколот (Божествена комедија)|Пекол]], во текот на кој наратарот среќава низа режимски жртви".<ref name="NewYorker">{{cite magazine|last=Woods|first=James|date=20 декември 2010|title=Chronicles And Fragments: The Novels of Ismail Kadare|url=http://www.newyorker.com/magazine/2010/12/20/chronicles-and-fragments|magazine=[[The New Yorker]]|access-date=17 јули 2017}}</ref>
 
Како што е обично случај со Кадаре, судбината на дел од овие луѓе – со исклучок на Сузана, имињата на сите останати се заменети со иницијали – е сопостваенасопоставена на еден древен албанскибалкански наратив, првпат воведен како разјаснувачки коментар на подемот на Р. З., сикофант што преживеал дел од комунистичките чистки на начин што никому не му е доволно јасен. Приказната зборува за ќелавиот човек кој е спасен од Пеколот од страна на еден орел, кого за возврат тој го храни со сопственото месо; кога стигнува на небото, од него не останува ништо повеќе од скелет.
 
Па, сепак, клучната аналогија е онаа што нараторот ја открива при прочитот на [[Роберт Грејвс|Грејвсовите]] ''[[Грчки митови (Грејвс)|Грчки митови]]'', онаа што континуирано го искушува да ја изедначи судбината на Сузана (како и судбината на [[Јосиф Сталин|Сталиновиот]] најстар син [[Јаков Џугашвили]]) со судбината на Агамемнонвата ќерка, Ифигенија – сите жртви на „цинична тиранска промисла“ чија задна цел е да им даде право на тираните – независно дали [[Агамемнон]], [[Сталин]], [[Енвер Хоџа|Хоџа]], или, како во случајов, Наследникот на Водачот – право да го бараат животот на кој и да е друг во иднина.