Разлика помеѓу преработките на „Марлон Брандо“

Додадени 1.158 бајти ,  пред 4 години
нема опис на уредувањето
(викификација)
| goldenglobeawards = '''[[Златен глобус|Најдобар актер - филм (драма)]]''' <br /> 1955 ''[[На доковите на Њујорк]]'' <br /> 1973 ''[[Кум]]''
}}
'''Марлон Брандо Џуниор''' ([[3 април]] [[1924]] – [[1 јули]], беше американски актер на филмското платно и во театрите. Сметан за еден од најдобрите и најважните американски актери, Брандо беше еден од само трите професионални актери заедно со [[Чарли Чаплин]] и [[Мерлин Монро]] именуван во магазинот “[Тајм]]“Тајм (Time)” како еден од стотте најличности на [[XX век]].
Брандо]] има значаен удел во филмското глумење. Беше злогласен за неговото лоша “мрморлива” дикција и суровиот животински магнетизам сепак неговите темпераментни и живи настапни беа високо ценети и широко се смета за еден од најдобрите и највлијателните актери на XX век. Режисерот Мартин Скорсезе за него изјави “тој е печатот: филмот се мери како “пред Брандо” и “по Брандо”. Брандо беше рангиран како четврти најдобар глумец од страна на Американскиот филмски институт за машки актери кои своето деби на малите екрани го имале до или во 1950 год.
Како долготрајна културна икона, Брандо стана бокс-офис ѕвезда за време на 1950те, време за кое пет пати беше номиниран за Оскар за најдобар машки актер и три пати по ред ја освои “BAFTA” наградата за најдобар актер како главна улога. На почетокот здоби популарност со улогата на “Стенли Коваслки” во филмот ”A Streetcar Named Desire” (1951), настапот во претставата “Тенеси Вилијамс” го направи голема ѕвезда на Бродвеј од 1947 до 1949, улогата како ”Terry Malloy” во “On the Waterfront” (1953) со која доби Оскар како и неговото иконско претставување на бунтовничкиот лидер на моторџиите “Johnny Stabler” во “The wild One” (1953) што се сметаше за перфектна слика за поп културата. Брандо беше номиниран за Оскар и за улогите како “Emilliano Zapata” во “[[Viva Zapata!]]” (1952), “[[Mark Antony]]” во филмот режиран од страна на Жосеф Л.Манкиевич според книгата “Julius Caesar” на Шекспир, “Lloyd Gruver” во “[[Sayonara]]” (1957). Во оваа декада, Брандо се појави три пати во листата на десет ѕвезди кои најмногу заработуваат, во 1954 год. како десетти, 1955 год. како шести, и како четврти во 1958 год.
 
===Љубовни врски и фамилија===
Брандо беше познат по неговиот бурен личен живот и големиот број на афери и деца. Во 1976 година, тој му изјави на еден француски новинар "Хомосексуалноста е толку многу во мода, тоа веќе не е вест. Како и голем број на мажи, јас исто така имав хомосексуални искуства и не се срамам. Јас никогаш не посветував многу внимание на она што луѓето го мислат за мене. Но, ако постои некој кој е убеден дека [[Џек Николсон]] и јас сме љубовници, тие можат да продолжат да го прават тоа. Сметам дека е смешно."<ref name="queers_in_history">Stern 2009, p. 70.</ref><ref>Brando, Kashfi Anna; Stein, E.P. ''Brando For Breakfast'', Crown Publishers, 1979, p268</ref><ref>Bosworth, Patricia ''Marlon Brando'', Viking 2001, p190</ref>
 
Во “Songs My Mother Taught Me” Брандо кажува како ја запознал Мерлин Монро на една забава каде таа свирела пијано но не била забележана од никого на забавата и имале љубовна афера која ја долго време ја одржувале. Брадно примил телефонски повик од Монро неколку дена пред таа да умре. Тој зборуваше и за други романси но како за нив така и за неговите жени и деца не дава никакви информации во неговата автобиографија.
[[Категорија:Оскаровци]]
[[Категорија:Американски глумци]]
[[Категорија:Бисексуалци]]
496

уредувања