Разлика помеѓу преработките на „Долмабахче“

Додадени 3.177 бајти ,  пред 4 години
нема опис на уредувањето
 
Изградбата на палатата започнала во [[1843]] година додека завршила до [[1856]] година целосно. Трошоците кои биле потрошени за изградбата на Долмабахче биле околу 5 милиони лири, кое одговарало на приближно 1/4 од годишните даноци или 35 тони злато, или пак на околу $ 1,5 милијарди долари во денешна вредност<ref>[http://www.dolmabahcepalace.com/listingview.php?listingID=3&name=Dolmabahce+Palace Dolmabahce Palace]</ref><ref>[http://www.goldgrambars.com/ Goldgrambars.com]</ref>. Финансирањето на објектот се одвивало преку печатење на книжни пари. Според некои извори, се говори дека тогашниот министер за финансии му соопштил на султанот дека изградбата на палатата чини околу 3,500 пиастри, но всушност тоа била сумата која била неопходна за печатењето на парите. Самата изградба довела да царството се доближи до банкрот и да стане финансиски зависна од надворешни извори односно земји. Поголемиот дел од следните султани ги претпочитале помалите новоизградени палати по [[Босфор]]от. Оваа палата се користела и од страна на [[Мустафа Кемал Ататурк]], каде починал на [[10 ноември]] [[1938]] година по подолг период на боледување.
 
== Комплекс ==
 
Дворецот е поделен на три основни делови: Мабејн-и Хумајун, Муаједе и Харем.
 
Мабејн-и Хумајун позната и како Селамлик е објектот каде се одвивале државните работи и каде државните службеници ги спроведувале своите работи. Посетата на палатата започнува преку главниот влез Медхал, кое претставува предворие на Мабејн-и Хумајун или Селамик. На влезот од палатата постои многу голема сала со кристални скали и други декоративни елементи. Собите кои следуваат по влезот од Медхал се обрнати или кон морето или кон внатрешноста. Оние кон морето биле користени од официјалните османлиски власти, од Големиот везир и од министрите. Оние кон внатрешноста биле за администрацијата на палатата. По ова следува салата на чиновниците која се наоѓа на десната страна од Медхал. Овде се наоѓа најголемата слика во колекцијата на палатата, од Стефано Уси која прикажува поворка која тргнала од Истанбул кон Мека. Освен оваа слика, овде се наоѓа и слика на австрискиот уметник Рудолф Ернес со пожарот на Државниот театар во Париз и слика на Деландре наречена Германско селско девојче. Освен уметнички слики, во салата се наоѓаат и неколку ценети порцелански вазни. Декорацијата на салата е во типичен француски стил. Салата Суфера, каде биле пречекувани странските амбасадори, и Црвената сала која се користела од султанот како приемна биле декорирани на начин на кој се потенцирала големината на империјатаи денеска претставуваат едни од најспектакуларните декорирани објекти во Долмабахче. Од салата Зулвехејн на вториот спрат се овозможува премин кон харемот на султанот во делот од Мабејн-и Хумајун. Во овој апартман има кабинет, соби за одмор и бања која е декорирана со египетски мермер. Овде се наоѓа и библиотеката на палатата.
 
 
== Наводи ==