Разлика помеѓу преработките на „Начело на неопределеност“

с
нема опис на уредувањето
с
{{Во изработка}}
Во'''Принцип квантнатана механиканеопределеност''' неизвесниот('''Хајзенбергов принцип ,на истонеопределеност''') таказбир познатна какоматематички Хајзенберговиотнееднаквости неизвесенкои принцип е палета н математички нееднаквостија потврдувајкипотврдуваат фундаменталеносновната лимитграница за прецизноста со која одредени парови на физички подесувања на честичките познати како [[Комплементарност|комплеметарни]] варијабли променливи, како позиција[[местоположба]] х и впемето[[Импулс п(механика)|импулс]]<nowiki/>от p, не може да бидебидат познатоопределени симултаноедновремено .
 
Преставено прв пат во 1927, од страна на германскиот физичар [[Вернер Хајзенберг]] , стои дека колку што е попрецизно детерминирана позицијата на некои честички , попрецизно може да биде познато времето и обратно. Формалната нееднквост која се однесува на [[Стандардно отстапување|стандардната девиацијадевијација]] на позицијата  Q  и стандардната девиацијадевијација на времето Q беа добиени од [[Ерл Хазе Кенард]] подоцна таа година и [[Херман Веј]] во 1928 .
 
Историски, неизвесниот принцип бил измешан со сличен ефект во физиката , наречен набљудувачи ефект ,кој нотира дека мерките на неизвесниот систем неможат да бидат направени без да влијаат врз системот. Хајзенберг понудил набљудувачки ефект на квантно ниво како физичко објаснување на квантната неизвесност . Одтогаш стана јасно , дека неизвесниот принцип е својствен во подесувањата на сите брановидни системи и дека произлегува во квантната механика едноставно заради брановидната природа на сите квантни предмети . Затоа, неизвесниот принцип всушност подвлекува фундаментално подесување за квантните системи и не се однесува на набљудувачкиот успех на моменталната технологија. Мора да биде нагласено дека мерките незначат само процес во кој физичарот – набљудувач учествува , туку интеракција помеѓу класичните и квантни предмети без оглед на набљудувачот . 
7

уредувања