Разлика помеѓу преработките на „Васил Ивановски“

Нема измена во големината ,  пред 4 години
== Биографија ==
Заедно со семејството Ивановски емигрира во [[Бугарија]]. Прогимназијалното училиште го завршува во [[Пловдив]]. Се вклучува активно во дејностите на македонската емиграција во Бугарија. Како член на [[БКП]] учествува во [[Септемвриско востание|Септемвриското востание]].
[[File:Зошто ние Македонците сме одделна нација.pdf|thumb|мини|лево|Статијата "Зошто ние Македонците сме одделна нација" <small>(кликнете на сликата за да ја отворите и читате во целост)</small>]]
 
Емигрира во [[СССР]] во [[1926]] година кадешто завршува студии на Комунистичкиот универзитет за националните малцинства на Западот ([[1929]]).
 
 
Во 1944-1945 година се спротивставува на просрпската и антибугарска политика на [[Лазар Колишевски]] при создавањето на македонскиот литературен јазик и азбука.<ref>„БКП, Коминтернът и Македонският въпрос (1917-1946)“. Документи, т. ІІ, издава Главно управление на архивите, София, 1999, с. 1245-1248</ref>
 
[[File:Зошто ние Македонците сме одделна нација.pdf|thumb|мини|лево|Статијата "Зошто ние Македонците сме одделна нација" <small>(кликнете на сликата за да ја отворите и читате во целост)</small>]]
На почетокот на ноември [[1945]] година се враќа во [[Бугариjа]] и работи во [[Пиринска Македонија]]. Во 1948 г. Васил Ивановски како претседател на Македонското братство во Софија, заедно со [[Спиро Василев]] - Загоричанинот прави обиди да го издаде дневникот на македонскиот револуционер [[Васил Чакаларов]], но не успева во тоа, бидејќи при апсењето во процесот против Трајчо Костов дневникот на Чакаларов е запленет од полицијата (патем, бил издаден 52 години подоцна, во [[Софија]], [[Бугарија]])<ref>[http://promacedonia.org/bmark/vch/index.htm Васил Чекаларов: ДНЕВНИК 1901-1903 г., стр. 5 (Предговор), съставителство Ива Бурилкова, Цочо Билярски (ИК „Синева” София, 2001)]</ref>. Во [[1949]] година е уапсен во процесот против [[Трајчо Костов]]. Осуден е на 12 години строг затвор и губење на граѓанските права за 15 години.<ref>Александар Литовски „Јубилеен календар за Егејскиот дел на Македонија во 2009 година“, Организација на Македонците-потомци од Егејскиот дел на Македонија, Битола, 2009.</ref> По седум години одлежани во затвор, во [[1956]] година бил рехабилитиран и ослободен. Умира во Софија во [[1991]] година.