Разлика помеѓу преработките на „Мион“

Додадени 5.833 бајти ,  пред 4 години
 
Околу 10.000 миони пристигнале на секој квадратен метар на површината на Земјата во една минута; овие честички се формираат како нус-производи од [[Космичко зрачење|космичките зраци]], судир со молекули во горниот дел од атмосферата. Се движат со релативистички брзини, мионите можат да навлезат десетици метри во карпи и други материи.
 
Поголемиот број на миони кој пристигнуваат на Земјата се создадени во квазарите и суперновите, кој се состојат претежно од протони, кои претежно пристигнуваат од длабоката вселена со многу висока енергија,<ref>S. Carroll (2004). ''Spacetime and Geometry: An Introduction to General Relativity''. Addison Wesley. p. 204</ref>
 
{{Quote|На површината на Земјата во една минута на квадратен метар пристигнуваат околу 10.000 миони, овие наелектризирани честички добиени како производ од судирањето на космичкото зрачење со моликулите во горните слоеву на атмосферата. Патувајќи со релативистички брзини, мионите можат да минат и неколку десетици метри во камењата и други материјали пред да бидат впиени како резултат на застранувањето предизвикано од други атоми.<ref>
{{Cite journal
|author=Mark Wolverton
|date=September 2007
|title=Muons for Peace: New Way to Spot Hidden Nukes Gets Ready to Debut
|url=http://www.sciam.com/article.cfm?id=muons-for-peace
|journal=[[Scientific American]]
|volume=297 |issue=3 |pages=26–28
|doi=10.1038/scientificamerican0907-26
}}</ref>}}
 
Кога протон како дел од космичкото зрачење ке се судри со атом во погорните делови на атмосферата, се создаваат [[пион]]и. Пионите пак се распаѓаат за кус временски период на растојание од само неколку метри во миони (нивниот постојан производ), и [[мионско неутрино|мионски неутрина]]. Мионите од овие високи енергетски космички зраци вообичаено продолжуваат да се движат во истата насока како и првичниот протон, со брзина блиска до брзината на светлината. Иако нивниот животен век ''без'' релативистички ефекти ќе имаат полуживот од само 456 метри (2,197 µs×ln(2) × 0,9997×c) но гледано од Земјата [[временска дилатација|временската дилатација]] како ефект на [[специјална релативност|специјалната релативност]] (гледано од Земјата) овозможува второстепеното космичко зрачење на мионите да го измине растојанието до Земјината површина, бидејќи гледано од појдовниот систем на Земјата, мионите имаат подолг полуживот поради својата брзина. Гледано од ([[инерцијален појдовен систем|инерцијалниот појдовен систем]]) на мионот, од друга страна пак тука е ефектот на [[контракција на должината|контракцијата на должината]] од специјалната релативност кој го овозможува ова пробивање, бидејќи во појдовиот систем на мионот неговиот полуживот е непроменет, но контракцијјата на должината предизвикува растојанието од атмосферата до Земјата да биде многу покусо одколку што е како растојание во појдовниот систем на Земјата. Двата ефекти се точен начин за обајснување на невообичаената должина на полуживотот на мионот при поголеми растојанија.
 
Бидејќи мионите вообичаено минуваат низ обичната материја, како неутрината тие исто така можат да бидат забележани под земја (700 метри кај детекторот [[Судан 2]] и подвода, каде тие претставуваат голем дел од позадинското јонизирачко зрачење. Како и космичките зраци, зрачењето од мионите е исто така насочено зрачење.
 
Истата нуклеарна реакција опишана погоре (пр. судири на зраци од хадрони се добиваат пиони, кои брзо се распаѓаат на миони на куси растојанија) се користи од страна на честичните физичари за да се добијат мионски зраци, како оние што се користат во мионскиот експеримент за определување на [[G-фактор (физика)|''g'']].<ref>
{{cite press
|publisher=[[Брукхејвенска национална лабораторија]]
|date=30 July 2002
|title=Physicists Announce Latest Muon g-2 Measurement
|url=http://www.bnl.gov/bnlweb/pubaf/pr/2002/bnlpr073002.htm
|accessdate=2009-11-14
}}</ref>
 
== Мион распаѓање ==
31

уредување