Разлика помеѓу преработките на „Мион“

Додадени 4 бајти ,  пред 4 години
нема опис на уредувањето
Како и сите елементарни честички, Мионот има соодветна [[античестичка]] со спротивен полнеж (+1 ''e'') но еднаква [[маса]] и спин: '''антимионот''' (исто така наречен „позитивен мион“). Мионите се одобележани со {{SubatomicParticle|Muon-}} а антимионите со {{SubatomicParticle|Muon+}}. Мионите предходно биле наречени '''ми мезони''', но не се класифицирани како [[мезон]]и од страна на современите честични физичари (Погледајте {{section link||Историја}}), и името повеќе не е во употреба од страна на физичарите.
 
Мионите имаат [[маса]] од 105.7 MeV/с<sup>2</sup>, што е околу 207 пати поголема од онаа на електронот. Поради нивната голема маса, мионите не забрзуваат брзо кога тие се под дејство на електромагнетни полиња, и не испуштаат [[закочно зрачење]]. Ова им овозможува на мионите со одредена енергија да навлезат многу подлабоко во материјата од електроните, со оглед на забавувањето на електроните и мионите се должи пред се поради губењето на енергијата преку закочното зрачење. Како на пример, т.н. „секундарни миони“, создадени од [[космичкикосмичко зрацизрачење|космичките зраци]] кои можат да продрат до површината на Земјата, па дури и во длабоките рудници.
 
Бидејќи мионите имаат многу голема маса и енергија во споредба со [[енергија на распаѓање|енергијата на распаѓање]] при радиоактивност, никогаш не се создаваат при [[радиоактивно распаѓање]]. Но сепак во голем број се создаваат при заемнодејства при високи енергии во материјата во одредени експрерименти со [[забрзувач на честички|забрзувачи на честички]] на [[хадрон]]и, или пак по природен пат со заемнодејство на [[космички зраци|космичките зраци]] со материја. Овие заемнодејства на почетокот првично создаваат [[пи мезон]]и, кои најчесто се распаѓаат на миони.