Разлика помеѓу преработките на „Мион“

Одземени 488 бајти ,  пред 4 години
нема опис на уредувањето
}}
 
'''Мион''' '''(μ)''' — [[елементарна честичка]] слична на [[електрон]]от, со [[електричен полнеж]] од −1&nbsp;''e'' и [[спин|спин {{frac|1|2}}]], но со многу поголема маса ({{val|105.7|ul=MeV/c2}}). Тој е класифициран како [[лептон]], заедно со електронот (маса 0,511 MeV / с2с<sup>2</sup>), тау -честичката (маса 1.776,82 MeV / C2c<sup>2</sup>), и трите [[Неутрино|неутрина]] (електрониелектронско неутронинеутроно νЕ, Мионмионско неутроннеутрино νμ и тау неутрон-неутрино ντ). Како што е во случај со другите лептони, наза Мионите не иммионите се верува дека имаатнемаат билоподструктура, какваодносно под-структура.Мионитене се нестабилни субатомски честички со среден животен векизградени од 2,2други μs. Меѓу сите познати нестабилни субатомскипомали честички, само на неутронската (трае околу 15 минути) и некои атомски јадра имаат подолг животен век; другите се распаѓаaт значително побрзо. Кога ке се распадне еден Мион од него најчесто произлегуваат еден електрон и два различни нeутрони.
 
Мионот е нестабилна честичка [[субатомска честичка]] со [[просечен животен век]] од {{val|2.2|ul=µs}}. Помеѓу сите познати нестабилни [[субатомска честичка]]и, само неутронот (трае околу 15 минути) и неколку [[атомско јадро|атомски јадра]] имаат подолг период на полураспаѓање; другите се распаѓаат значително побрзо. Распаѓањето на мионот (како и на [[неутрон|неутронот]], најдолготрајниот нестабилен [[барион]]),е исклучително под дејство на [[слабо заемно дејствозаемнодејство|слабото заемно дејствозаемнодејство]]. Распадот на мионот секогаш продуцира најмалку три честички кои мораат да вклучат [[електрон]] од ист полнеж како мионот и две [[неутрино|неутрина]]s од различен тип.
 
Како и сите елементарни честички, Мионот има соодветна [[античестичка]] одсо спритивенспротивен полнеж (+1&nbsp;''e'') но еднаква [[маса]] и спин: '''антимионот''' (исто така наречен "позитивен„позитивен мион"мион“). Мионите се одобележани одсо {{SubatomicParticle|Muon-}} иа антимионите одсо {{SubatomicParticle|Muon+}}. Мионите предходно биле наречени '''ми мезони''', но не се класифицирани како [[мезон]]и од страна на современите честични физичари (Погледајте {{section link||Историја}}), и името повеќе не е во употреба од страна на физичарите.
 
Мионите имаат [[маса]] од 105.7 MeV / с2с<sup>2</sup>, што е околу 207 пати поголема од онаа на електронот. Поради нивната голема маса, мионите не сезабрзуваат толку остро забранибрзо кога тие се соочуваатпод содејство на електромагнетни полиња, и не испуштаат bremsstrahlung (бавно[[закочно зрачење)]]. Ова им овозможува на мионите насо даденаодредена енергија да навлезат многу подлабоко во материјата од електрониелектроните, со оглед на забавувањезабавувањето на електрониелектроните и мионимионите се должи пред се губењепоради губењето на енергијаенергијата сопреку механизамзакочното bremsstrahlungзрачење. Како на пример, т.н. „секундарни миони“, создадени од [[космички зраци|космичките зраци]] кои можат да продрат до површината на Земјата, па дури и во длабоките рудници.
 
Бидејќи мионите имаат многу голема маса и енергија во споредба со [[енергија на распаѓање|енергијата на распаѓање]] при радиоактивност, никогаш не се создаваат при [[радиоактивно распаѓање]]. Но сепак во голем број се создаваат при заемнодејства при високи енергии во материјата во одредени експрерименти со [[забрзувач на честички|забрзувачи на честички]] на [[хадрон]]и, или пак по природен пат со заемнодејство на [[космички зраци|космичките зраци]] со материја. Овие заемнодејства на почетокот првично создаваат [[пи мезон]]и, кои најчесто се распаѓаат на миони.
 
Како и во случајот со наелектризираните лептони,мионот може да се поврзе со [[мионско неутрино|мионското неутрино]], означено со {{SubatomicParticle|Muon neutrino}}, што всушност не е истата честичка како [[електронско неутрино|електронското неутрино]], и не учествува во истите јадрени реакции.