Разлика помеѓу преработките на „Мирча Елијаде“

Додадени 410 бајти ,  пред 6 години
 
Многу традиционални општества веруваат дека моќта на нешто лежи во неговото настанување.<ref>Eliade, ''Myth and Reality'', p.15</ref> Ако настанувањето е рамно на моќ, тогаш „тоа е првата манифестација на нешто што е значајно и вредно“<ref>Eliade, ''Myth and Reality'', p.34</ref> (реалноста и вредноста на нешто лежат во неговото прво настанување).
<!-- ++
According to Eliade's theory, only the Sacred has value, only a thing's first appearance has value and, therefore, only the Sacred's first appearance has value. Myth describes the Sacred's first appearance; therefore, the mythical age is sacred time,<ref name="Eliade, p.23"/> the only time of value: "primitive man was interested only in the ''beginnings'' [...] to him it mattered little what had happened to himself, or to others like him, in more or less distant times".<ref name="Eliade, p.44">Eliade, ''Myths, Dreams and Mysteries'', p.44</ref> Eliade postulated this as the reason for the "[[nostalgia]] for origins" that appears in many religions, the desire to return to a primordial [[Paradise]].<ref name="Eliade, p.44"/>
 
Според теоријата на Елијаде, само светото е важно, само тоа што настанало првпат е важно; значи, само првото настанување на светото е важно и според тоа митската доба е свето време,<ref name="Eliade, p.23"/> тоа е единствено важно време: „примитивниот човек бил заинтересиран само за ''почетоците'' [...] за него било малку важно тоа што му се случило нему или на другите како него во некое одредено време“.<ref name="Eliade, p.44">Eliade, ''Myths, Dreams and Mysteries'', p.44</ref> За Елијаде тоа е причината за "[[носталгија|носталгијата]] кон корените што се појавува во многу религии, онаа желбаа за враќање кон исконскиот [[рај]].<ref name="Eliade, p.44"/>
====Eternal return and "Terror of history"====
 
{{Main|Eternal return (Eliade)}}
==== Вечното враќање и „Теророт на историјата“ ====
{{Вечно враќање(Елијаде)}}
<!-- ++
Eliade argues that traditional man attributes no value to the linear march of historical events: only the events of the mythical age have value. To give his own life value, traditional man performs myths and rituals. Because the Sacred's essence lies only in the mythical age, only in the Sacred's first appearance, any later appearance is actually the first appearance; by recounting or re-enacting mythical events, myths and rituals "re-actualize" those events.<ref>Eliade, ''The Sacred and the Profane'', p.68–69</ref> Eliade often uses the term "[[archetype]]s" to refer to the mythical models established by the Sacred, although Eliade's use of the term should be distinguished from the use of the term in [[Jungian psychology]].<ref>Leeming, "Archetypes"</ref>
 
753

уредувања