Разлика помеѓу преработките на „Мирча Елијаде“

Додадени 880 бајти ,  пред 6 години
нема опис на уредувањето
=== Природата на религијата ===
Во својот труд за историјата на религијата, Елијаде најмногу се цени поради своите пишувања за [[Aлхемија|алхемијата]],<ref>„Елијаде дава теориска основа за разбирањето на алхемијата од гледна точка на историјата на религијата. Алхемијата е духовна техника и може да се сфати не како значаен момент во историјата на науката туку повеќе како религиозен феномен што има свои правила.“the history of science but rather as a kind of religious phenomenon with its own particular rules.' {{Cite book|last = Calian |first = George Florin |title = Alkimia Operativa and Alkimia Speculativa. Some Modern Controversies on the Historiography of Alchemy | url=http://www.archive.org/stream/AlkimiaOperativaAndAlkimiaSpeculativa.SomeModernControversiesOnThe/FlorinGeorgeCalian-AlkimiaOperativaAndAlkimiaSpeculativa.SomeModernControversiesOnTheHistoriographyOfAlchemy#page/n0/mode/2up | publisher = Annual of Medieval Studies at CEU |location = Budapest|year = 2010 |page = 169}}</ref> [[Шаманизам| шаманизмот]], [[Јога|јогата]] и она што го нарекува [[Вечно враќање(Елијаде)|вечно враќање]]— имплицитното верување, општо присутно во религиозното верување, дека [[Религиозно однесување|религиозното однесување]] не е само имитација туку и учество во светите настани и дека тоа го обновува митското време на исконот. Ставот на Елијаде делумно бил под влијание на [[Рудолф Ото]], [[Герардус ван дер Леув]], [[Нае Јонеску]] и на [[Традиционална школа|традиционалната школа]]([[Рене Генон]] и [[Џулиус Евола]]).<ref name="pccheie"/> На пример, „Светото и световното“ од Елијаде делумно е засновано врз делото на Ото ''[[Таинствено|Идеја за светото]]'' за да покаже дека религијата се јавува од искуствотo со светото, а митовите со времето и со природата.
<!-- ++
 
EliadeЕлијаде isсе notedобидува forда hisнајде attemptкултурни toпаралели findво broadрелигијата, cross-cultural parallels and unities in religionособено, particularly inво mythsмитовите. [[WendyВенди DonigerДонигер]], Eliade'sколешка на colleagueЕлијаде fromод 1978 untilгодина hisсѐ deathдо неговата смрт, notesзабележува thatдека "Eliade„Елијаде arguedцврсто boldlyсе forзаложува universalsза whereуниверзалиите heшто mightможе moreпосигурно safelyда haveги arguedзастапува forсо widelyпошироки prevalent patterns"побуди“.<ref>Doniger's foreword to Eliade's ''Shamanism'' (Princeton University Press edition, 1972, p.xii)</ref> HisНеговата ''Treatise„Расправа onза theисторијата Historyна ofрелигиите“ Religions''била wasпоздравена praisedод byфранцускиот French philologistфилолог [[GeorgesЖорж DumézilДимезил]] forпоради itsнеговата coherenceкохеренција and ability toи synthesizeспособност diverseда andсобере distinctразлични mythologiesмитологии.<ref>Dumézil, "Introducere", in Eliade, ''Tratat de istorie a religiilor: Introducere'' ("Religious History Treatise" – ''Patterns in Comparative Religion''), [[Humanitas publishing house|Humanitas]], Bucharest, 1992</ref>
 
Роберт Елвуд вели за пристапот кон религијата дека Елијаде замислува еден идеално „религиозен“ човек кого во своите трудови го нарекува ''хомо религиозус''. Во своите теории тој во основа опишува како тој „хомо религиозус“ го гледа светот.<ref name="Ellwood, p.99">Ellwood, p.99</ref> Tоа не значи дека сите оние што ја практикуваат религијата мислат и дејствуваат ''хомо религиозус''. Тоа значи дека однесувањето на верникот „се изразува преку свој сопстен јазик“ дека светот е како што го гледа ''хомо религиозус'' без разлика дали тие што учествуваат во стварност се свесни за тоа или не.<ref name="Ellwood, p.104">Ellwood, p.104</ref> Елвуд забележува дека Елијаде „се лизга по последната квалификација“ наметнувајќи дека традиционалните општества мислат како ''хомо религиозус''.<ref name="Ellwood, p.104"/>
Robert Ellwood describes Eliade's approach to religion as follows. Eliade approaches religion by imagining an ideally "religious" person, whom he calls ''homo religiosus'' in his writings. Eliade's theories basically describe how this ''homo religiosus'' would view the world.<ref name="Ellwood, p.99">Ellwood, p.99</ref> This does not mean that all religious practitioners actually think and act like ''homo religiosus''. Instead, it means that religious behavior "says through its own language" that the world is as ''homo religiosus'' would see it, whether or not the real-life participants in religious behavior are aware of it.<ref name="Ellwood, p.104">Ellwood, p.104</ref> However, Ellwood notes that Eliade "tends to slide over that last qualification", implying that traditional societies actually thought like ''homo religiosus''.<ref name="Ellwood, p.104"/>
<!-- ++
 
==== Светотот и световното ====
====Sacred and profane====
[[File:Mosesshoesspeculum.jpeg|thumb|250px|[[Moses]] taking off his shoes in front of the [[burning bush]] (illustration from a 16th-century edition of the ''[[Speculum Humanae Salvationis]]'').]]
Eliade argues that religious thought in general rests on a sharp distinction between the Sacred and the profane;<ref>Eliade, ''Patterns in Comparative Religion'', p.1</ref> whether it takes the form of God, gods, or mythical Ancestors, the Sacred contains all "reality", or value, and other things acquire "reality" only to the extent that they participate in the sacred.<ref name="Eliade, p.5">Eliade, ''The Myth of the Eternal Return'', p.5</ref>
753

уредувања