Разлика помеѓу преработките на „Мион“

Додадени 1.807 бајти ,  пред 4 години
нема опис на уредувањето
Мионите имаат маса од 105.7 MeV / с2, што е околу 207 пати поголема од онаа на електронот. Поради нивната голема маса, Мионите не се толку остро забрани кога тие се соочуваат со електромагнетни полиња, и не испуштаат колку bremsstrahlung (бавно зрачење). Ова им овозможува на Мионите на дадена енергија да навлезат многу подлабоко во материјата од електрони, со оглед на забавување на електрони и миони се должи пред се губење на енергија со механизам bremsstrahlung. Како пример, т.н. "секундарни миони", генерирани од космичките зраци кои можат да продрат до површината на Земјата, па дури и во длабоките рудниците.
Бидејќи Мионите имаат многу голема маса и енергија во споредба со распаѓање од енергија на радиоактивност, тие никогаш не се произвлекуваат од радиоактивното распаѓање.
 
 
 
== Историја ==
 
MuonsMионите се откриени од страна на [https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%9A%D0%B0%D1%80%D0%BB_%D0%94%D0%B5%D1%98%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D0%90%D0%BD%D0%B4%D0%B5%D1%80%D1%81%D0%BE%D0%BD Карл Дејвид Андерсон] и [https://en.wikipedia.org/wiki/Seth_Neddermeyer Seth Neddermeyer] во Caltech во 1936 година, за време на студирањето космички зрачења. Андерсон ги забележал овие честички како криви честички и поинакви од електроните и други познати честички кои поминувале низ магнетното поле. Тие се негативно наелектризирани криви помалку остри од електроните, но повеќе остри од протоните. Се претпоставува дека големината на нивниот негативен електричен полнеж е еднаква на онаа на електроните и дека нивната маса е поголема од еден електрон, но помала од еден протон. Постоењето на Mионот беше потврдено во 1937 година од страна на облак комора експеримент на [https://en.wikipedia.org/wiki/J._Curry_Street JC Стрит] и ЕК Стивенсон.
 
 
== Мион извори ==
 
На Земјата, повеќето природни миони се создадени од квазари и супернови, кои се состојат главно од [[Протон|протони]], кои доаѓаат од вселената со многу голема енергија.
 
Околу 10.000 миони пристигнале на секој квадратен метар на површината на Земјата во една минута; овие честички се формираат како нус-производи од [[Космичко зрачење|космичките зраци]], судир со молекули во горниот дел од атмосферата. Се движат со релативистички брзини, мионите можат да навлезат десетици метри во карпи и други материи.
 
 
== Мион распаѓање ==
[[Податотека:Најчестите распаѓање на Mион.png|alt=Најчесто распаѓање на Mион|thumb|Најчесто распаѓање на Mион]]
Мионите се нестабилни елементарни честички и се потешки од [[Електрон|електроните]] и [[Неутрон|неутроните]] но полесен од сите други честички. Тие се распаѓаат преку слабите интеракции. Бидејќи Lepton броевите можат да бидат конвензирани, еден од производ на неутронскиот Мион кој се распаѓа мора да биде од типот на Мион неутрони и од другите електронски-типви antineutrino едно (antimuon распаѓање произведува соодветните античестички. Така сите миони се распаѓаат на најмалку еден електрон, и две неутрона. Понекогаш, освен овие потребни производи, дополнителни други честички кои немаат нето полнење и вртењето на нула (на пример, еден пар на фотони, или електрон-позитрон пар), се произведени.
 
Мион распаѓање (понекогаш се нарекува Мишел распаѓање после Луис Мишел) е можно наједноставно: Мионот се распаѓа на електрони, на електрони antineutrino и Мион неутрони. Анти мионите најчесто се распаѓа во соодветните античестички: позитрон, еден електрон неутрон и Мион antineutrino. Во формулаичени термини, овие две распаѓања се:
 
{{subatomic particle|muon}} → {{subatomic particle|electron}} + {{subatomic particle|electron antineutrino|link = https://en.wikipedia.org/wiki/Electron_neutrino#Electron_antineutrino}} + {{subatomic particle|muon neutrino}}
 
{{subatomic particle|antimuon}} → {{subatomic particle|positron|link = yes}} + {{subatomic particle|electron neutrino}} + {{subatomic particle|muon antineutrino}}
 
Средниот животен век на, τ = 1 / Γ, (позитивен) Mион е (2,1969811 ± 0,0000022) μs.
 
== Мионови Атоми ==
Мионот е првата елементарна честичка откриена дека не се појавува и во обичните [[Атом|атоми]]. Негативни миони може сепак да формираат мионови атоми (исто така наречени му-Месиќ атоми), со замена на еден електрон во обичните атоми. Mионовите водородни атоми се многу помали отколку некои типични водородни атоми.
 
==Поврзано==
31

уредување