Разлика помеѓу преработките на „Мирча Елијаде“

Додадени 939 бајти ,  пред 6 години
Дома почнале да го [[Рехабилитирање(советско)|рехабилитираат]] во раните шеесетти години, во времето на [[Георге Георгиу-Деж]].<ref>Frunză, p.448–449</ref> Во седумдесеттите години, режимот на [[Николае Чаушеску]] повеќепати се обидува да го привлече Елијаде.<ref name="vilasanjpaseo"/> Постапката била забрзна поради национализмот кога Романиа се обидува да стане независна од [[Источниот блок]], поради тоа угледот на Елијаде расте. Се случува непредвидлив настан со интервјуто што Мирчеа Елијаде му го дал на поетот [[Адријан Паунеску]], кога поетот го посетил Чикаго во 1970 година; Елијаде ги пофалил активноста на Паунеску и неговата поддршка на официјалните ставови, изразувајќи дека <blockquote> „младината од Источна Европа е супериорна во однос на Западна Европа. [...] Убеден сум дека за десетина години младата револуционерна генерација нема да се однесува како што се однесуваат денес оние малкумина од [[новата левица]]. [...] Младите од Исток го доживеаја укинувањето на традиционалните институции, го прифатија тоа [...] и не се задоволни со насилните структури туку сакаат да го подобрат тоа.<ref>Eliade, 1970, in [[Paul Cernat]], "Îmblânzitorul României Socialiste. De la Bîrca la Chicago şi înapoi" ("The Tamer of Socialist Romania. From Bîrca to Chicago and Back"), part of Paul Cernat, Ion Manolescu, Angelo Mitchievici, Ioan Stanomir, ''Explorări în comunismul românesc'' ("Forays into Romanian Communism"), [[Polirom]], Iaşi, 2004, p.346</ref></blockquote>
 
По посетата на Паунеску, Чикаго го посетиле и официјално националистичкиот писател [[Еуген Барбу]] и од пријателот на Елијаде - Константин Ноика (кој пред тоа бил пуштен од затвор).<ref name="oscaderea"/> Во тоа време Елијаде намеравал да се врати во Романија, но бил советуван од романските интелектуалци во егзил (вклучително и [[Виргил Јерунка]] и [[Моника Ловинеску]] од [[Радио Слободна Европа]]) да ги одбие предлозите на комунистите.<ref name="oscaderea"/> Во 1977 година, им се приклучил на други прогонети романски интелектуалци потпишувајќи ја протестната телеграма против мерките на режимот на Чаушеску.<ref name="smihai"/> Во 2007 година, романскиот антрополог [[Андреј Оистеану]] раскажал како околу 1984 година, Секуритате неуспешно вршел притисок кругот на Елијаде да стане [[агент на пропаганда]].<ref name="teodoist">Cristian Teodorescu, [http://cotidianul.ro/index.php?id=11526&art=30480&cHash=19a3e7c987 "Eliade şi Culianu prin ocheanul lui Oişteanu" ("Eliade and Culianu through Oişteanu's Lens")], in ''[[Cotidianul]]'', June 14, 2007; retrieved November 7, 2007 {{ro icon}}</ref>
<!-- ++
During his later years, Eliade's fascist past was progressively exposed publicly, the stress of which probably contributed to the decline of his health.<ref name="smihai"/> By then, his writing career was hampered by severe [[arthritis]].<ref name="Şora, Handoca"/> The last academic honors bestowed upon him were the [[Académie française|French Academy]]'s [[Bordin Prize]] (1977) and the title of ''[[Honorary degree|Doctor Honoris Causa]]'', granted by the [[University of Washington]] (1985).<ref name="Biografie in Handoca"/>
 
Последните години, фашистичкото минато на Елијаде постепено било јавно изнесувано, најверојатно тоа придонесло за влошување на неговото здравје.<ref name="smihai"/> Оттогаш, неговата кариера како писател е погодена поради тешкиот [[артритис]].<ref name="Şora, Handoca"/> Последното академско признание му било доделено со наградата [[Борден]]о д [[Académie française|Француската академија]] (1977)и титулата ''[[Doctor Honoris Causa]]'', доделено од [[Универзитетот од Вашингтон]] (1985).<ref name="Biografie in Handoca"/>
Mircea Eliade died at the [[Bernard Mitchell Hospital]] in April 1986. Eight days previously, he suffered a [[stroke]] while reading [[Emil Cioran]]'s ''Exercises of Admiration'', and had subsequently lost his speech function.<ref name="ipcmahapar"/> Four months before, a fire had destroyed part of his office at the [[Meadville Lombard Theological School]] (an event which he had interpreted as an [[omen]]).<ref name="smihai"/><ref name="ipcmahapar"/> Eliade's Romanian disciple [[Ioan Petru Culianu]], who recalled the scientific community's reaction to the news, described Eliade's death as "a ''[[Paranirvana|mahaparanirvana]]''", thus comparing it to the passing of [[Gautama Buddha]].<ref name="ipcmahapar"/> His body was [[Cremation|cremated]] in Chicago, and the funeral ceremony was held on University grounds, at the [[Rockefeller Chapel]].<ref name="Biografie in Handoca"/><ref name="ipcmahapar"/> It was attended by 1,200 people, and included a public reading of Eliade's text in which he recalled the [[epiphany (feeling)|epiphany]] of his childhood—the lecture was given by novelist [[Saul Bellow]], Eliade's colleague at the University.<ref name="ipcmahapar"/> His grave is located in [[Oak Woods Cemetery]].<ref>[http://adevarul.ro/news/eveniment/mae-repatrierea-cioran-eliade-brancusi-romania-diminua-semnificativ-afluxul-turisti-1_50ad0f8d7c42d5a6638e1191/index.html "MAE: Repatrierea lui Cioran, Eliade şi Brâncuşi în România ar diminua semnificativ afluxul de turişti" ("Foreign Affairs Ministry: Repatriation to Romania of Cioran, Eliade and Brâncuşi Would Significantly Diminish Tourist Arrivals")], in ''[[Adevărul]]'', April 11, 2011; retrieved May 21, 2014 {{ro icon}}</ref>
 
Мирчеа Елијаде починал во април 1986 година во болницата [[Бернард Мичел]]. Осум дена пред да почине имал [[мозочен удар]] додека ги читал ''Вежби на одушевување'' од [[Емил Сиоран]] и не можел да зборува.<ref name="ipcmahapar"/> Четири месеци пред тоа, неговата канцеларија во [[Meadville Lombard Theological School|Мидвил Ломбард Теолоџикал Скул]] изгорела во пожар (настан што го сметал како [[претскажување]]).<ref name="smihai"/><ref name="ipcmahapar"/> Романскиот следбеник на Елијаде [[Јоан Петру Чулиану]], ја опишува смртта на Елијаде како "a ''[[Паранирвана|махапаранирвана]]''", споредувајќи ја со заминувањето на [[Гаутама Буда]].<ref name="ipcmahapar"/> Неговото тело било [[Кремирање|кремирано]] во Чикаго, а погребната церемонија била одржана на теренот на универзитетот во [[Рокфелер Чапел]].<ref name="Biografie in Handoca"/><ref name="ipcmahapar"/> Биле присутни 1200 души и бил читан текст од Елијаде кој зборува за [[епифанија (чувство)|епифанијата]] на своето детство, текстот бил прочитан од писателот [[Сол Белоу]], колега на Елијаде од универзитетот.<ref name="ipcmahapar"/> Неговиот гроб е на гробиштата [[Оак Вуд Симетри]].<ref>[http://adevarul.ro/news/eveniment/mae-repatrierea-cioran-eliade-brancusi-romania-diminua-semnificativ-afluxul-turisti-1_50ad0f8d7c42d5a6638e1191/index.html "MAE: Repatrierea lui Cioran, Eliade şi Brâncuşi în România ar diminua semnificativ afluxul de turişti" ("Foreign Affairs Ministry: Repatriation to Romania of Cioran, Eliade and Brâncuşi Would Significantly Diminish Tourist Arrivals")], in ''[[Adevărul]]'', April 11, 2011; retrieved May 21, 2014 {{ro icon}}</ref>
 
<!-- ++
-->
 
753

уредувања