Мирча Елијаде: Разлика помеѓу преработките

нема опис на уредувањето
[непроверена преработка][непроверена преработка]
Нема опис на уредувањето
Во 1942 година, Елијаде пишува книга во која ја фали ''[[Нова држава(Португалија)|новата држава]]'', воспоставена во Португалија од [[Антонио де Оливеира Салазар]],<ref name="mlimpost"/><ref name="mesalaz">Eliade, ''Salazar'', in "Eliade despre Salazar" ("Eliade on Salazar"), ''[[Evenimentul Zilei]]'', October 13, 2002</ref><ref>Ellwood, p.90</ref> изјаснувајќи се дека "Салазаровата држава, христијнството и [[Тоталитаризам|тоталитаризмот]] се засноваат на љубов".<ref name="mesalaz"/> На 7 јули истата година, бил примен лично од Салазар, кој пак го задолжил Елијаде да го предупреди Антонеску да ја повлече [[романската армија]] од [[Источен фронт(Втора светска војна)|Источниот фронт]] ("Да сум на негово место, не би бил алчен за [[Русија]]").<ref name="in Handoca">Eliade, in Handoca</ref> Елијаде тврдел дека поради контактот со лидерот на таа неутрална земја бил под надзор на [[Гестапо]], но дека успеал Салазаровиот совет да му го пренесе на [[Михаи Антонеску]], романскиот [[Список на романски министри за надворешни работи|министер за надворешни работи]].<ref name="rossfriesian"/><ref name="in Handoca"/>
 
Во есента 1943 година, отпатувал во [[Германска окупација на Франција за време на Втората светска војна|окупирана Франција]], каде што му се придружил на [[Емил Сиоран]], се среќавал со [[Жорж Димезил]] и со [[Колаборационизам|колаборационистичкиот]] писател [[Пол Моран]].<ref name="pcommare"/> Тогаш се пријавил за лектор на [[Универзитет во Букурешт|Универзитетот во Букурешт]], но отпаднал од трката оставајќи ги [[Константин Ноика]] и [[Ион Зафиреску]] да се борат за тоа работно место.<ref>Nastasă, p.442–443</ref> Во своите лични белешки Елијаде напишал дека не се интересирал веќе за тоа место зашто по патувањата во странство бил убеден дека има "нешто значајно да каже" и дека не може да функционира ограничен од една "минорна културa".<ref name="pcommare"/> За време на војната, Елијаде патувал во [[Берлин]], каде што го запознал контроверзниот политички теоретичар [[Карл Шмит]],<ref name="vilasanjpaseo"/><ref name="pcommare"/> и често ја посетувал [[Шпанија во време на Франко|франкистичка Шпанија]], каде што во 1944 година присуствувал на научен конгрес во [[Кордоба, Шпанија|Кордоба]].<ref name="pcommare"/><ref name="jgspania">Joaquín Garrigós, [http://www.dilemaveche.ro/index.php?nr=191&cmd=articol&id=6740 "Pasiunea lui Mircea Eliade pentru Spania" ("Mircea Eliade's Passion for Spain")], in ''[[Dilema Veche]]'', Vol. IV, October 2007; retrieved January 21, 2008 {{ro icon}}</ref><ref name="aoopium">[[Andrei Oişteanu]], [http://www.revista22.ro/html/index.php?nr=2007-05-11&art=3719 "Mircea Eliade, de la opium la amfetamine" ("Mircea Eliade, from Opium to Amphetamines")], in ''[[22 (magazine)|22]]'', Nr. 896, May 2007; retrieved January 17, 2008 {{ro icon}}</ref> За време на тие патувања во Шпанија, Елијаде ги запознал филозофите [[Хозе Ортега и Гасет]] и [[Еугени д’Орс]]. Се спријателил со Д’Орс и по војната се сретнал неколкупати со него понеколку војнатапати.<ref name="jgspania"/>
 
Нина Елијаде заболува од рак и умира во [[Лисабон]] во 1944 година. Подоцна ќе напише дека тоа било најверојатно поради [[абортус|прекината бременост]].<ref name="pcommare"/> Тој страда од [[клиничка депресија]], која се засилува по поразот на Романија и на [[Сили на оската|силите на оската]]на Источниот фронт.<ref name="pcommare"/><ref name="aoopium"/> Размислувајќи за тоа да се врати во Романија или како војник или како [[монах]],<ref name="pcommare"/> тој бил во потрага по делотворни [[антидепресиви]] и самиот се лекувал со екстракти од [[страсни тервки]]и евентуално со [[метамфетамин]].<ref name="aoopium"/> Тоа најверојатно не било негово прво искуство со дрогите: Во неговите белешки мже да се најдат навестувања дека Мирчеа Елијаде земал [[опиум]] додека бил во [[Калкута]].<ref name="aoopium"/> Подоцна, расправајќи за делото на [[Олдос Хаксли]], Елијаде напишал дека англискиот автор користел [[мескалин]] што како извор на инспирација има нешт заедничко со неговото искуство, напомнувајќи ја 1945 година како значајна додавајќи дека "нема потреба да се објаснува што е тоа".<ref name="aoopium"/>
Nina Eliade fell ill with [[uterine cancer]] and died during their stay in [[Lisbon]], in late 1944. As the widower later wrote, the disease was probably caused by an [[abortion]] procedure she had undergone at an early stage of their relationship.<ref name="pcommare"/> He came to suffer with [[clinical depression]], which increased as Romania and her [[Axis Powers|Axis]] allies suffered major defeats on the Eastern Front.<ref name="pcommare"/><ref name="aoopium"/> Contemplating a return to Romania as a soldier or a [[monk]],<ref name="pcommare"/> he was on a continuous search for effective [[antidepressant]]s, medicating himself with [[passion flower]] extract, and, eventually, with [[methamphetamine]].<ref name="aoopium"/> This was probably not his first experience with drugs: vague mentions in his notebooks have been read as indication that Mircea Eliade was taking [[opium]] during his travels to [[Calcutta]].<ref name="aoopium"/> Later, discussing the works of [[Aldous Huxley]], Eliade wrote that the British author's use of [[mescaline]] as a source of inspiration had something in common with his own experience, indicating 1945 as a date of reference and adding that it was "needless to explain why that is".<ref name="aoopium"/>
<!-- ++
 
-->
 
753

уредувања