Разлика помеѓу преработките на „Никола I Цариградски“

нема опис на уредувањето
Во периодот кога на власт стапува братот на Лав VI, [[Александар III (византиски владетел)|Александар III]] на 12 мај 912 година, Никола бил повторно устоличен како патријарх. Со ова започнала борба со подржувачите на Евтимиј, која не завршила се додека новиот император [[Роман I]] Лакапин го донел ''Томосот на единството'' во 920 година. Во меѓувреме Александар починал во 913 година откако започнал [[византиско–бугарска војна (913–927)|војна со Бугарија]], при што малолетниот Константин VII Го наследил на тронот. Никол I Цариградски станал водечки член на седумчленото советодавно тело, и истиот морал да се соочи со напредувањето на [[Симеон I] кон [[Константинопол]]. Никола договорил примирје, го крунисал Симеон за цар на бугарите во церемонија надвор од Константинопол, и договорил брак на Симеоновата ќерка со Константин VII.
 
Овие негови постапки ја поткопале неговата позиција, и во март 914 година, со подршка на ''[[магистрат]]от'' [[Јован Грчки]], Зоја Карбонопсина го заменила Никола како најглавен регент. Го отфрллила договорот со Симеон, со што непријателството повторно започнало со [[Бугарија]]. Кога нејзинот главен поддржувач [[Лав Фока Постариот|Лео Фока]] бил целосно поразен од бугарите во [[битка при Ахелој|битката при Ахелој]] во 917 година, Зоја започнала да ја губи поддршката. Посрамотени поради понатамошните порази, таа и нејзините подржувачи биле истиснати во 919 година од страна на адмиралот [[Роман I|Роман Лакапин]], кој ја оженил својата ќерка [[Елена ЛакапинЛакапина]] со Константин VII и го зграбил тронот во 920 година. Никола станал најголем поддржувач на новиот император, и го поднел товарот на обновените преговори со бугарите се до неговата смрт во 925 година.
 
Покрај многуте писма до голем број на благородници и странски владетели (вклучувајќи го и Симеон I), Никола напишал брседа за грабежот на [[Солун]] од [[арапи]]те во 904 година. Тој бил критичен мислител кој отишол дотаму што почнал да се сомнева во вистинитоста на цитатите од [[стар завет|стариот завет]] и мислењето дека заповедта на императорот бил непишан закон.