Разлика помеѓу преработките на „Јустинијан II“

Додаден 271 бајт ,  пред 5 години
нема опис на уредувањето
|death_place =[[Даматрис]]
|}}
'''Јустинијан II''' ([[грчки]]: ''Ιουστινιανός Β΄'', [[латински]]: ''Iustinianus II''), ({{роден на|||668}} во {{роден во|Константинопол}} - {{починал на|11|декември|711}} во {{починал во|Константинопол}}) бил византиски император кој владеел во периодот од [[685]] до [[695]] и од [[705]] до [[711]] година.
 
Јустинијан бил син на [[Константин IV Погонат]] и [[Анастасија (сопруга на Константин IV)|Анастасија]]<ref>Kazhdan, pg. 501</ref>. Останува во историјата познат со прекарот ''Ринотмет'' ([[грчки]] ''ὁ Ῥινότμητος'' - птсеченотсечен нос). Во неговиот прв брак со [[Евдокија (сопруга на Јустинијан II)|Евдокија]] ја добил ќерката Анастасија, додека од неговиот втор брак со [[Теодора Хазарска]] имале син Тибериј.
 
Со неговата смрт бил ставен крај на Ираклиевата династија.
== Прво управување ==
 
Јустинијан II стапил на престолот во [[685]] година кога имал 16 години. Карактеристично за него била големата суровост и деспотизам кои наскоро го направиле објект на омраза од страна на населението.
 
Во [[688]]-[[690]] година Византија водела два кратки конфликти со [[Бугарија]], прекршувајќи го мировниот договор од [[681]] година. Византијците успеале да заробат значителен број [[Словени]] од [[Македонија]]. Јустинијан II ги преселил заробените Словени во [[Мала Азија]] и образувал од нив одред од 30 илјади луѓе.
 
Во [[692]] година Јустинијан го нарушил мирот со Арапите[[Арапи]]те<ref name="Norwich, pg. 328">Norwich, pg. 328</ref>, но бил поразен од војските на Абд-Алмалик во [[Киликија]]. Поразот претставувал и последица од измамата на дел од доведените [[Словени]]. Тогаш Јустинијан наредил да се убијат близина Никомедија и оние Словени, кои му останале верни. Резултат од поразот било губењето на јужна [[Ерменија]], каде застанал Симбатиј.
 
Омразата на народот се зголемила особено поради злоупотребите и уцените на јустинијановите омилени луѓе - Теодот и Стефан, од кои првиот бил министер за финансии (ό γενικός λογοθέτης), а Стефан сакелариј на царот.