Разлика помеѓу преработките на „Политичка филозофија“

с
нема опис на уредувањето
с
с
{{Политика}}
'''Политичката философијафилозофија''' е [[нормативна дисциплина]] која поставува три вида прашања:
* што е тоа праведен поредок за едно [[општество]]?
* врз основа на кои стандарди треба да се проценуваат општествените институции во тоа општество?
Наведените прашања се вообличени со еден суштествен факт кој се однесува на општествените институции: институциите ги поддржува моќта на принуда со која располага [[држава]]та. Но бидејќи е неспорно дека самата принуда е нешто што е погрешно, нејзе перманентно и’ е потребно оправдување.
 
Поради наведеното, првото прашање не се однесува само на општествениот поредок кој може да се оправда, туку: кога некој општествен поредок може да заслужи доброволна согласност од поединците, врз кои тој поредок е наметнат со принуда? Одговорот на вака поставеното прашање најчесто се бара преку начелата за праведност и добрина, кои пак се во основата на моралната философијафилозофија. Политичката философијафилозофија, наспроти [[морална философијафилозофија|моралната философијафилозофија]] (врз која е впрочем втемелена), не ги применува начелата за праведност и добрина врз личното однесување на поединците туку врз институциите, врз правилата, конвенциите и практиката што се наметнати со принуда. Политичката философијафилозофија не се прашува како треба ние да живееме и постапуваме поединечно, туку кој вид институции треба да прифатиме за да би ги усогласиле нашите постапки и нашите животи.
 
На вака дефинираните проблеми се обидувале да најдат одговор [[Платон]] („[[Држава (Платон)|Држава]]“) и [[Аристотел]] („[[Политика (Аристотел)|Политика]]“) во оној момент кога впрочем настанува и кризата на елинистичкиот свет и за првпат се раѓа политичката философијафилозофија. По вторпат, истата потреба, ќе се јави кога ќе дојде во криза Римското царство и ќе треба да се одбрани тогаш роденото [[христијанство]]. Тоа ќе го стори [[Августин]] („[[За царството Божје]]“) создавајќи ја политичката философијафилозофија на христијанството. Кризата на христијанската политичка философијафилозофија ќе доведе до настанување на модерната држава: [[Николо Макијавели]] („[[Владетелот]]“); [[Томас Хобс]] ([„[Левијатан (книга)|Левијатан]]“); [[Томас Мор]] („[[Утопија (книга)|Утопија]]“); [[Шарл Монтескје]] („[[Духот на законите]]“); [[Жан Жак Русо]] („[[Општествениот договор]]“); [[Џон Лок]] („[[Две расправи за владеењето]]“). Кризата на модерната држава ќе ја создаде политичката философијафилозофија на [[Хегел]] и [[Маркс]].
 
Едноставно кажано, секогаш кога настанувала состојба, при која се губела свеста за политичките принципи, се раѓала потребата за политичката философијафилозофија како враќање на свеста за суштествените политички принципи.
 
Политичката философијафилозофија опфаќа три вида истражувања:
* најдобар облик на владеење или совршена [[република]];
* основите на [[држава]]та или политичката [[власт]] со оправдувањето (или неоправдувањето) на политичките обврски што од таму произлегуваат;
* важноста на политичките категории и политичкото со расправата која претежно се однесува на разликите меѓу [[етика]]та и [[политика]]та.
 
Овие три верзии на политичката философијафилозофија се презентирани како примери на почетокот на модерната епоха преку три дела кои оставиле неизбришливи траги во историјата за размислувањето за политиката:
 
* „[[Утопија (книга)|Утопија]]“ од [[Томас Мор]] ([[1516]]) како нацрт за идеална република;
* воздржување или умереност во поглед на битните мислења, таканаречено „проценување“.
 
Доколку ги согледаме веќе опишаните три облици на политичката философијафилозофија, треба да се забележи дека на секоја и недостасува барем една од карактеристиките на науката.
 
Политичката философијафилозофија како истражување на совршена република нема „проценувачки“ карактер; како истражување на крајните основи на власта не подразбира објаснување на појавата на власта, туку нејзино оправдување што има за цел да се квалификува некое однесување, како дозволено или недозволено, а тоа не може да се спроведе без повикување на вредности; како истражување на суштината на политиката се исклучува од секое [[Емпириум|емпириско]] утврдување на вистинитоста или фалсификатот, доколку тоа што смислено се нарекува суштина на политиката, резултира од номиналната [[дефиниција]] како таква, таа не е ни вистинита ниту пак лажна.
 
== Поврзано ==
* [[Политички науки]]
* [[Политика]]
* [[Список на политички философифилозофија]]
 
 
 
[[Категорија:Политички теории| ]]
[[Категорија:Политичка философија| ]]
[[Категорија:Философија]]
[[Категорија:Политички науки|Философија]]