Разлика помеѓу преработките на „Кристина Пизанска“

Измени во преводот на одредени зборови и фрази, дополнување на минато време, превод на насловите на француски јазик
(Измени во преводот на одредени зборови и фрази, дополнување на минато време, превод на насловите на француски јазик)
| children = Ќерка<br/>Жан ди Кастел
}}
'''Кристина Пизанска''' ([[Француски јазик|фр.]] Christine de Pisan; Венеција, 1364 – Пуаси, 1430) билa италијанскo-француска авторка од крајот на средниот век. ТааКако служилаписател, какотаа писателбила заво служба на неколку војводи ([[Луј Орлеански]], [[Филип II (Бургундија)|Филип II]] од Бургундија, и [[Јован Бестрашниот]] од Бургундија), како и на францускиот кралски суд за време на владеењето на [[Шарл VI]]. Таа пишувала и поезија и проза како и биографии и книги кои содржеле практични совети за жени. Таа завршила 41 деладело за време на нејзината 30-годишнатриесетгодишна кариера од 1399-1429.<ref>Jenny Redfern, "Christine de Pisan and The Treasure of the City of Ladies: A Medieval Rhetorician and Her Rhetoric" in Lunsford, Andrea A, ed. Reclaiming Rhetorica: Women and in the Rhetorical Tradition (Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 1995), p. 74</ref> Голем дел од поттикот за нејзиното пишување дојдедошол од потребата да заработи за себе и своите три деца.
 
Поддржана и охрабрена од страна на важни кралски француски и англиски патронидобротвори, таа извршиизвршила влијание наврз англиската поезија на 15 век. Нејзиниот успех произлегува од широкиот спектар на иновативни пишувања и реторички техники кои критички предизвикале реномирани писатели, како што се Жан де Мен, автор на ''Романсата на Розата'', која таа ја критикувашекритикувала како неморална.
 
Во последниве децении, делата на Кристина Пизанска седобиле вратиле вона важност од напоритеблагодарејќи на научниците како Чарити Канон Вилард, Ерл Џефри Ричардс и [[Симон де Бовоар]]. Некои научници тврдат дека таа би требало да се смета за рана [[феминизам|феминистка]] која ефикасно го користилакористела јазикот за да покаже дека жените можат да играат важна улога во општеството.
 
==Живот==
Кристина Пизанска била родена во 1365 во [[Венеција]], [[Италија]]. Таа била ќерка на Томасо ди Бенвенуто де Пизано (Томас Пизански, именуван по потеклото на семејството во градот Пизано, југоисточниот дел на [[Болоња]]), лекар, судски астролог, и советник на Република Венеција.<ref>Christine de Pizan, The Book of the City of Ladies, trans. by Rosalind Brown-Grant (London: Penguin Books, 1999), introduction.</ref> Во оваа атмосфера, Кристина бешебила во можност да ги истражува своите интелектуални интереси. Таа успешно себе се едуцирасебеобразувала, потопувајќипосветувајќи се вона јазиците, откривајќи ги класиките и хуманизмот на раната ренесанса. Но, таа не ги користилаискористила нејзините интелектуални способности, или се воспоставила како писател, додека не станастанала вдовица на возраст од 25 години.<ref name="Redfern, p. 77">Redfern, p. 77.</ref>
 
Со цел да се подржиодржи материјално себеси и своето семејство, таа се свртесвртела кон пишувањето. Од 1393, таа пишувала љубовни балади, што го привлечепривлекло вниманието на богатите патронидобротвори. Овие покровители биле заинтригирани од новинатаоригиналиот, нов стил на писателкаеден женски писател и побарале од неа да компонира текстови за нивните романтични животи.<ref name="Redfern, p. 77"/> Нејзиното производствотворештво во овој период е плодно. Помеѓу 1393 и 1412 година, таа напишала над 300 балади, и многу повеќе пократки песни.
 
[[Image:Christine de Pisan and Queen Isabeau detail.jpg|thumb|left|200px|Кристина Пизанска ја претставува својата книга на [[Изабела Баварска]], кралица на Франција.]]
 
Учеството на Кристина во една литературна дебата, во 1401-1402, дозволила да отиде подалеку од ексклузивните кругови, и на крајот да го воспостави својот статус како писателка која се занимава со позицијата на жените во општеството. Во текот на овие години, таа се вклучивклучила во познатата книжевна контроверзностполемика, “Querelle“Расправа duза RomanРомансата de laна Rose”Розата”.<ref>Willard, p. 73.</ref> Таа помогнапомогнала да се поттикне оваа дебата со нејзиното сомневање за литературните заслуги на ''Романсата на Розата'' на [[Жан де Мен]]. Напишана во 13 век, ''Романсата на Розата'' ги сатиризирасатиризирала конвенциите на љубовта додека критично ги прикажуваприкажувала жените како ништо повеќе од измамници. Кристина конкретно се спротивиспротивила на употребата на вулгарните термини во алегоричната песна на Жан де Мен.<ref>Maureen Quilligan, The Allegory of Female Authority: Christine de Pizan's "Cité des Dames" (New York: Cornell University Press, 1991), p. 40.</ref> Нејзината критика првенствено произлезепроизлегла од нејзиното верување дека Жан де Мен ги напаѓа жените низ текстот.
 
Дебатата била голема и вона својот крајкрајот, главниот проблем повеќе не биле литературните способности на Жан де Мен. Главен проблем станаастанале неправедните клевети за жените во книжевните текстови. Овој спор помогнапомогнал да се воспостави репутацијата на Кристина како женски интелектуалец кој можешеможел да се наметне ефикасно и да ги брани своите мислења во машко-доминираниотлитературниот свет каде литературендоминирале фронтмажите. Таа продолжипродолжила да се спротивставува на навредливите литературни третмани на жените.
 
==Дела==
До 1405, Кристина ги завршизавршила своите најпознати литературни дела, ''[[Книгата на Градот на Дамите]]'' и ''[[Богатството на Градот на Дамите]]''. Првата од овие ја покажува важноста на минатите придонеси на жените во општеството, а втората се обидува да ги научи жените како да култивираат корисни квалитети.<ref>Willard 1984, p. 135</ref>
[[Image:Meister der 'Cité des Dames' 002.jpg|thumb|270px|right|Слика од ''Книгата на Градот на Дамите'']]
Во ''Книгата на Градот на Дамите'' таа создадесоздала симболички град во кој жените се ценети и бранети. Таа изградиизградила три алегориски фигури - Разум, Правда и Чесност - во честатасогласност шемасо навостановените литературатамодели во литературата на тоа време, кога многу книги и песни користеле алегориски фигури за изразување на идеите или чувствата. Таа влегува во дијалог, движејќи се меѓу прашања и одговори, со овие алегориски фигури што се од сосема женска перспектива.<ref>Campbell, p. 6</ref> Заедно, тие создале форумместо закаде зборувањеможело да се зборува за проблемите соод последициинтерес за сите жени. Само женски гласови, примери и мислења биле обезбедени во овој текст. Кристина, преку дамата Разум особено, тврди дека стереотипите за жените можат да бидат одржани само ако жените се спречени од влегување во разговорот.<ref>Campbell, p. 7</ref> Генерално, таа се обидеобидела да воспостави вистини за жените кои се контрадикторни на негативните стереотипи кои таа ги имаимала идентификувано во претходната литература.
 
Во ''Богатството на Градот на Дамите'', таа го нагласува убедливиот ефект на говорот и активностите на жените во секојдневниот живот. ВоПосебно во овој текст, Кристина тврди дека жените мора да ја признаат и промовираат нивната способност зада правејќинаправат мир меѓу луѓето. Оваа способност ќе им овозможи на жените да посредуваат меѓу мажот и други субјекти. Таа исто така тврди дека деградирачкиот говор ја еродира честа и гисе заканува на сестринските обврзнициврски кај жените. Кристина потоа тврдирасправа дека "вештината во дискурс треба да биде дел од моралниот репертоар на секоја жена".<ref>Redfern, p. 87</ref> Таа верува дека влијанието на жената се остварува кога нејзиниот говор доделува вредност на добродетелноста, доблеста, и воздржаноста. Таа тврдивели дека реториката е моќна алатка со која жените би можеле да ги спогодатнадминат разликите и да се наметнат. ''Богатството на Градот на Дамите'' обезбедува глетка во животот на жените во 1400 година, од познатата дама во замокот до сопругата на трговецот, слугинката, и селанката. Таа нуди совети за учителките, вдовиците, па дури и проститутките.
 
Во “Querelle“Расправа duза RomanРомансата deна la Rose”Розата”, таа одговориму одговорила на Жан де МонтујлМонтреј, кој иѝ испратил трактат во одбрана на сентиментите изразени во ''Романсата на Розата''. Таа започнувазапочнала со стилирајќикарактеризација на нејзиниот противник како "експерт во реториката" за разлика од себе, "жена која заборавила на суптилно разбирање и агилен сентимент". Во конкретниов апологетски одговор, Пизанска го критизира сопствениот стил. Таа користи реторичка стратегија со пишувањето против својата поента, исто така познато како [[иронија]].<ref>Redfern p. 80</ref> Нејзината способност за користење на реторички стратегии продолжипродолжила кога Кристина почнала да компонира книжевни текстови, попосле '“Querelle du Roman de la Rose”.
[[File:Pygmalion (de Pisan).jpg|thumb|left|Од ''Пигмалион во храмот на Венера'', ц. 1475]]
Нејзиното последно дело бешебило напишано во 1429 година, ''Песната на Јованка Орлеанка ("Ditie de Jehanne dArc")'' еулогизирајќибило признание јаза [[Јованка Орлеанка]]. По завршувањето на оваа песна, се чини дека Кристина, на возраст од 65 години, одлучиодлучила да стави крај на својата литературна кариера.<ref>Willard 1984, p. 207</ref>
 
КристинаВо специфичносоздавањето барашена другисвоите женидела, заКристина соработкасе вотрудела создавањетода нанајде своитеи деладруги жени за соработка. Таа посебно ја споменува илустраторката позната само како Анастасија, која таа ја опишаопишала како најталентирана од нејзиното време.<ref>[http://www.ripleyonline.com/Under%20Discussion/Christine/Christine.htm Christine de Pizan: An illuminated Voice] By Doré Ripley, 2004 Accessed October 2007</ref>
 
==Влијание==
Кристина Пизанска главно бешебила писателка која пишувала нарачани дела за аристократски семејства, како и за решавање на литературните дебати на ерата. Во модерните времиња, таа е етикетирана како поетска медијаторка која се занимавала со вметнување на историски текстови за да поттикне етичко и разумно однесување на своите кралски читатели. Некои тврдат дека Кристина Пизанска "ја започнала својата литературна кариера со пеење, сама во својата соба, а ја завршила со викање на јавниот плоштад".<ref>{{cite book|last=Desmond|first=Marilynn|title=Christine de Pizan and the Categories of Difference|url=http://books.google.ca/books?id=oY9LHLWTR9sC&pg=PR13&lpg=PR13&dq=“began+her+literary+career+by+singing,+alone+in+her+room,+and+she+finished+by+shouting+in+the+public+square.”&source=bl&ots=uwrVSRqYdR&sig=x3GKRxNxAtR8V9xx3G2RhhWpL-s&hl=en&sa=X&ei=D8IXU836Ceb_0gH1_4DwCQ&redir_esc=y#v=onepage&f=false|publisher=University of Minnesota Press|accessdate=6 March 2014}}</ref> Таа извршиластавила влијаниесвој печат во областаполето на реторичкиот дискурс во инакуи онака машко-доминираната литературна област. Таа оставила 41 поетскипоетско деладело и голем број на книги со проза. [[Симон де Бовоар]] напишала во 1949 година дека ''ÉpîtreПослание auдо DieuБогот d'Amourна Љубовта'' бешебило "прв пат жена да го земе своето пенкалоперо во одбрана на нејзиниот пол".<ref>{{cite web|last=Schneir|first=Miriam|title=Feminism: The Essential Historical Writings|url=http://www.amazon.com/Feminism-The-Essential-Historical-Writings/dp/0679753818|publisher=Vintage Books}}</ref><ref>{{cite book|last=Altmann|first=Barbara|title=Christine de Pizan: A Casebook|url=http://books.google.com/books/about/Christine_de_Pizan.html?id=Ea5hjXQ0eVQC|publisher=Routledge|accessdate=2003}}</ref>
 
==Наводи==
148

уредувања