Разлика помеѓу преработките на „Кардиналност“

Додадени 50 бајти ,  пред 7 години
с
Прваиот од овие наоди е воочлив разгледувајќи, на пример, [[тангенс|тангентна функција]], што дава [[бијекција|совпаѓање еден на еден]] помеѓу [[интервал (математика)|интервалот]] (−½π, ½π) и '''R'''.
 
Вториот наод Кантор ја покажал во 1878 г, но станала поочигледна во 1890 г, откако италијанскиот математичар [[Џузепе Пеано]] ги вовел бесконечно густите криви — криви што се извиваат и свртуваат достатно многу за да исполнат цел еден квадрат, коцка, [[хиперкоцка]] или конечнодимензионален простор. Ваквите криви не претставуваат непосреден доказ дека линијата има ист број на точки како конечнодимензионален простор, но можат да се употребат за да се дојде до таков доказ.
 
Кантор исто така покажал дека постојат множества со кардиналност строго поголема од <math>\mathfrak c</math>. На пример, тука спаѓа: