Разлика помеѓу преработките на „Комптонов ефект“

с
нема опис на уредувањето
с
{{Заемодејство светлина-материја}}
Покрај [[фотоелектричен ефект|фотоелектричниот ефект]] при кој [[гама-квант]]от ја предава целата своја [[енергија]] на атомот и престанува да постои, интеракцијата на гама зрачењето со средината низ којашто минува може да доведе до [[расејување]] на гама квантите-квантовите.<ref>{{cite journal|title=[[Нуклеарна Физика]], [[Смилја Конеска]], [[Доне Гершановски]] |year=1998|journal= [[Природно математички факултет]] [[Институт за физика]] стр.150-154}}</ref> Постојат два вида на расејување:
* без промена на бранова должина и
* со промена на бранова должина
Комптоновиот ефект е првпат набљудуван од страна на [[Артур Комптон]] во 1923 г. во универзитетот Вашингтон во [[Сент Луис]] а подоцна и потврден од страна на неговиот студент Ву Јоусјин. Во 1927 г. Комптон ја добива [[Нобелова награда|Нобеловата награда]] за ова негово откритие.
 
Ефектот е важен од една едноставна причина бидејќи ни укажува дека светлината не може да се објасни само како [[бран |бранова]] појава. Тиомсоновото расејување, класичната теорија за [[електромагнетен бран]] расејан од наелектризирани [[честички]], не ја објаснува слабата промена во брановата должина. Со други зборови светлината мора де се однесува како да се сосотои од честички за да се објасни слабото расејување при Комптоновиот ефект. Комптоновиот експеримент ги убеди физичарите дека светлината може да се однесува како поток од честички (квантиквантови) чија енергија е пропорционална на фреквенцијата.
 
== Опис на појавата ==
[[Категорија:Астрофизика]]
[[Категорија:Атомска физика]]
[[CategoryКатегорија:Квантна физика]]
[[CategoryКатегорија:Квантна електродинамика]]