Разлика помеѓу преработките на „Распад на Советскиот Сојуз“

с
нема опис на уредувањето
с
[[Податотека:1991 coup attempt1.jpg|мини|десно|250п|Тенкови на Црвениот плоштад за време на [[Августовски државен удар|Августовскиот државен удар]] во 1991 г.]]
{{Историја на СССР}}
== 1985==
== 1986==
 
Во текот на летото [[1986]] година, во [[Латвија]] било основана организацијата [[Хелсинки-86]], односно организација за човекови права. Оваа организација била првата антикомунистичка група како и првата отворена група која се противела на советскиот режим во Советскиот Сојуз. Подоцна оваа организација претставувала пример за другите движења кои се појавиле во другите земји од земјата<ref>{{cite web|url=http://www.osaarchivum.org/files/holdings/300/8/3/text/120-1-68.shtml |title=Independent Movements in Eastern Europe |publisher=Osaarchivum.org |accessdate=June 23, 2011}}</ref>. Во [[Рига]], [[Латвија]], на 26 декември 1986 година, во раните утрински часови, околу 300 млади работници се собрале пред [[Ришка катедрала|Ришката катедрала]] и марширале по улицата Ленин извикувајќи "''Надвор од Советска Русија! Слободна Латвија!"'' Безбедносните сили се судриле со демонстрантите, како и неколку полициски возила биле превртени<ref name="ethnopolitics1">http://www.ethnopolitics.org/ethnopolitics/archive/volume_III/issue_3-4/ulfelder.pdf</ref>.
 
Истата година избувнале немири во [[Алма-Ата]], [[Казахстан]]. Настанот е познат како [[Желтоксан]]. Демонстрациите настанале како одговор на разрешувањето на генералниот секретар на [[Михаил Горбачов]], [[Динмухамед Конајев]] од должноста прв секретар на Комунистичката партија на Казахстан, и назначувањето на [[Генадиј Колбин]]. Демонстрациите започнале во утрото на [[17 декември]] [[1986]] година како почетниот број бил 200-300 студенти. Бројот на демонстрантите се зголемил на 1.000-5.000. Состојбата ескалирала околу 5 часот, кога на војниците им било наредено да ги растераат демонстрантите. Судирите меѓу безбедносните сили и демонстрантите продолжиле во текот на ноќта на плоштадот и во различни делови на [[Алма-Ата]]. Вториот ден, протестите се претвориле во граѓански немири каде учениците, студентите и демонстрантите се судриле со војниците. Следните денови демонстрациите се прошириле и во поголемите градови во Казахстан. Според најразлични извори, по конечната интервенција на властите, во немирите починале најмалку 168 лица а повеќе од 200 биле повредени.