Разлика помеѓу преработките на „Кинески јазик“

Одземени 45 бајти ,  пред 7 години
с
нема опис на уредувањето
с
с
Во [[Република Македонија]] кинескиот јазик на високообразовно ниво се изучува на [[Филолошки факултет „Блаже Конески“|Филолошкиот факултет „Блаже Конески“]] во [[Скопје]]<ref>[http://www.flf.ukim.edu.mk/студии/Уписи20092010/tabid/76/Default.aspx Активни студиски програми], Филолошки факултет „Блаже Конески“ {{mk}}</ref>, а за пошироката јавност достапни се курсеви во [[Дом на кинеската култура (Скопје)|Домот на кинеската култура]] во [[НУБСК|Националната и универзитетска библиотека „Св. Климент Охридски“]] <ref>[http://www.dnevnik.com.mk/?ItemID=3BF410830694394B84734DC2AC518BC9 Дом на кинеската култура во националната библиотека], [[Дневник (дневен весник)|Дневник]], 11 февруари 2010</ref>, во [[Центар за странски јазици|Центарот за странски јазици]] <ref>[http://www.csj-skopje.com/mak_pages/mak_pages.php?page_id=36 Центар за странски јазици - Други јазици] {{mk}}</ref> и Културно-едукативниот центар „Илинден“ во [[Општина Илинден]]. <ref>[http://www.ilinden.gov.mk/nastani/kursot-po-kineski-jazik-vistinski-hit-na-besplatnite-kursevi-vo-opshtina-ilinden Курсот по кинески јазик вистински хит на Бесплатните курсеви во Општина Илинден]</ref>
 
[[Говорен кинески јазик|Говорниот кинески]] се одликува со голема внатрешна разнообразност, иако сите кинески варијанти се [[Тон (лингвистика)|тонски]] и [[Аналитички јазик|аналитички]]. Постојат помеѓу шест и дванаесет регионални групи на кинески (зависно од начинот на класификација), од кои (во огромна мера) предоминантен е [[Мандарински јазик|мандаринскиот]] (~ 850&nbsp;милиони), а по него следи [[Ву (јазик)|ву]] (~ 90&nbsp;милиони), [[Мински јазици|мински]] (~ 70&nbsp;милиони) и [[Кантонски јазик|кантонскиот]] (~ 70&nbsp;милиони). Највеќето од нив се меѓусебно разбирливи, иако некои, како [[Сјанг (јазик)|сјанг]] и југозападните мандарински дијалекти се разбирливи во извесна помала мера. Кинескиот се класификува како [[макројазик]] со тринаесет подјазици [[ISO 639-3]], иако прашањето дали овие се „[[јазик|јазици]]“ или „[[дијалект]]и“ е мошне спорно.
 
Стандардизираната форма на говорниот кинески се нарекува [[стандарден мандарински јазик|стандарден мандарински]] „普通话 (путунгхуа); 国语 (куоју)“, кој е базиран на [[пекиншки дијалект|пекиншкиот дијалект]]. Стандардниот мандарински е официјален јазик на [[Народна Република Кина]], [[Република Кина (Тајван)]], како и еден од четирите официјални јазици во [[Сингапур]]. Кинескиот—''де факто'' стандарниот мандарински—е еден од петте официјални јазици на [[Обединети Нации|Обединетите Нации]]. Од другите варијанти, [[стандарден кантонски јазик|стандарниот кантонски]] е распространет и влијателен во кантонојазичната дијаспора, и е еден од официјалните јазици во [[Хонг Конг]] (заедно со [[англиски јазик|англискиот]]) и во [[Макао]] (заедно со [[португалски јазик|португалскиот]]). [[Јужномински јазик|Јужноминскиот јазик]], дел од [[мински јазици|минската јазична група]], се зборува нашироко во [[Фучиен]] и [[Тајван]] (каде се нарекува [[тајвански јазик|тајвански]] или „хокло“) како и [[југоисточна Азија]] (каде предоминира во [[Сингапур]], [[Малезија]] и на [[Филипини]]те и се нарекува Хокиен).