Разлика помеѓу преработките на „Руско-турска војна (1806-1812)“

нема опис на уредувањето
 
Војната била на самиот крај доколку не бил потпишан договорот во Тилсит под услови на Наполеон. Ова примирје го искористил рускиот цар [[Александар I (Русија)|Александар I]] каде поголемиот дел од своите воени сили ги префрлил од Прусија во Бесарабија. Така јужната руска армија броела околу 80.000 луѓе. Рускиот генерал Прозоровски направил мал напредок. Во август 1809 година руските сили успеале да го поминат Дунав и да ја заземаат Добруџа. По ова започнала опсадата на Силистра но кога пристигнала веста дека 50.000 турски војници доаѓаат кон градот, руските сили се повлекле во Бесарабија. Следната 1810 година следувале порази на Османлиите кај Силистра и Шумен.
 
== По војната ==
 
По успехот на Русите дошло до битка во 1811 година кога кон Русе се упатиле 60.000 османлиски војници. По ова рускиот генерал Кутузов започнал повлекување на своите сили во денешна Романија минувајќи ја реката Дунав. Но по еден месец еден одред од руските сили се вратил преку реката Дунав и потполно ги изненадил силите на Ахмед Паша. На 2 октомври повеќе од 9.000 османлиски војници биле убиени.
 
Сето тоа довело до барање на [[Букурешки договор (1812)|мировен договор]] кој бил потпишан во [[Букурешт]]. Според договорот на Русија била отстапена Бесарабија и покрај тоа што оваа земја припаѓала на нејзината вазална држава Молдавија,
 
{{Османлиско-руски војни}}