Разлика помеѓу преработките на „Историја на Пиринска Македонија (1913 - 2005)“

нема опис на уредувањето
'''[[Пиринска Македонија]]''' од секогаш била дел на етногеографската област [[Македонија (регион)|Македонија]] и како таква дала многу македонски борци и херои меѓу кои најпознат е пиринскиот цар [[Јане Сандански]] (близок соработник на [[Гоце Делчев]] и најголем противник и борец против врховизмот и големобугаризмот{{факт}}) друг познат Македонски борец и деец од [[Пирин]] е [[Никола Вапцаров]]{{факт}}. На подрачјето на [[Пирин]] е дигнато познатото [[Македонско востание]] против турската власт во 1878/79 година со центар во [[Кресна]],а исто е изведено и познатото грабнување на америкнаската мисионерка [[Мис Стон]].
{{НГТ}}
{{внимание}}
 
[[Пиринска Македонија]] од секогаш била дел на етногеографската област [[Македонија (регион)|Македонија]] и како таква дала многу македонски борци и херои меѓу кои најпознат е пиринскиот цар [[Јане Сандански]] (близок соработник на [[Гоце Делчев]] и најголем противник и борец против врховизмот и големобугаризмот{{факт}}) друг познат Македонски борец и деец од [[Пирин]] е [[Никола Вапцаров]]{{факт}}. На подрачјето на [[Пирин]] е дигнато познатото [[Македонско востание]] против турската власт во 1878/79 година со центар во [[Кресна]],а исто е изведено и познатото грабнување на америкнаската мисионерка [[Мис Стон]].
 
== Македонско (Кресненско) востание ==
=== Припојување на Пиринска Македонија кон Вардарска Македонија ===
 
[[Георги Димитров]], водачот на [[Отчествен фронт|Отечествениот фронт]] и првиот пртеседател на НР [[Бугарија]] кој по мајчина страна имал македонско потекло од околината на [[Разлог]], е единствениот бугарски [[државник]] кој не само што ги признал постоењето на македонскиот народ како посебен словенски народ, [[македонски јазик|македонскиот јазик]] како посебен [[словенски јазик]], македонската историја и [[Република Македонија]] (тогаш [[Социјалистичка Република Македонија|Народна Република Македонија]]) како национална држава на [[Македонци]]те, туку и се залагал за целосно обединување на [[Македонија]] во рамките на [[Балканска Федерација]].{{факт}}
 
Георги Димитров во своето писмо од [[1934]] година до [[МНС]] од [[Детроит]] вели{{факт}}<ref>Ташковски, м-р Драган. ''За Македонската нација''. НИК „Наша книга“, Скопје, 1976. стр.12</ref>:
 
''Јас се чувствувам нераскинливо врзан со судбината на Македонскиот народ и како бугарски пролетерски револуционер и како син на семејство што потекнува од Разлог - долината на историското [[Илинденско востание]] .......''
''Македонското движење има многу непријатели . Меѓутоа, најопасниот негов внатрешен непријател се агентите на бугарскиот [[империјализам]], бугарскиот [[монархизам]], бугарскиот [[фашизам]] и, пред се бандата на [[Ванчо Михајлов]] ...... ''
''Не може дада има успешна борбаа против националното угнетување и за ослободување на Македонскиот народ без конечно изолирање на Македонските маси од таа опасна банда, без полното елиминирање на нејзината јудинска улога во Македонското движење и во натрешниот живот на Бугарија (се мисли на [[ВМРО]] на Ванчо Михајлов)...... ''
'' '''Само единствената револуционерна борба на македонскиот народ во најтесен сојуз со работниците и селаните во Бугарија, [[Југославија]] и [[Грција]] може да доведе до победа на македонската ослободителна [[револуција]]''' ''<ref>Ташковски, м-р Драган. ''За Македонската нација''. НИК „Наша книга“, Скопје, 1976. стр.13</ref>.{{факт}}
 
Овие свои ставови Георги Димитров подоцна и ќе ги потврди со формулирање на следниве три точки:{{факт}}
3. Создавање пријателска атмосфера меѓу Југославија и Бугарија и готовност за создавање на јужно-словенска федерација во која би влегла и Бугарија како посебна единка со задолжително обединување на Вардарска и Пиринска Македонија која би била седма федерална единица во спомената федерација.
 
Врз основа на пописот од [[1946]] година, 70% од населението во [[Пиринска Македонија]] се декларирало за [[Македонци]]. Тоа било и своевиден [[плебисцит]], па во училиштата во Пиринска Македонија почна да се изведува настава на македонскиот мајчин јазик, отворени беа македонски книжарници, а во [[Благоевград]] (Горна Џумаја) почна да работи [[Македонски народен театар]] и беше дадена директива да се изработи законски проект според кој таа културна автономија на македонците во Пиринска Македонија да се преобрази во територијална<ref>Ташковски, м-р Драган. ''За Македонската нација''. НИК „Наша книга“, Скопје, 1976. стр.14-15</ref>. Меѓутоа, со [[резолуција]]та на [[Информбиро]]то (заладувањето на одосите меѓу [[СФРЈ]] и Бугарија), смртта на Георги Димитров и доаѓањето на власт на [[Тодор Живков]] сето ова е забрането, поништено и прекинато.{{факт}}[http://www.nbu.bg/historyproject/dokumenti_63-89/razdel6t2/f1bop35ae127.pdf]
 
На заседание на партијата (21 април 1948 година) (БРП) околискиот секретар Георги Иванов вели дека ученњето на македонскиот јазик во Пиринскиот крај е много тешко, бедејки државјаните не мислеле овој процес за нешто естествено, наспроти големиот труд по воведувањето.<ref>Съвещание на околийските секретари на БРП (к) от Пиринския край, 21 април 1948</ref>
== Извори ==
{{reflist|2}}
== Наводи ==
{{наводи}}
 
== Надворешни врски ==