Разлика помеѓу преработките на „Полноќно сонце“

нема опис на уредувањето
'''Поларниот ден или полноќното сонце''' е природен феномен кој се случува во летните месеци на [[Географска ширина|географски ширини]] северно и јужно близу до [[Арктик]]от, како и јужно и северно близу до [[Антарктик]]от каде сонцето останува видливо и на полноќ по локално време. Во зависност од времето сонцето може да се гледа цели 24 часа без прекин, најчесто северно од Арктикот и јужно од Антарктикот. Бројот на потенцијални поларни денови во годината се зголемува како што се приближуваме до половите.
 
Нема постојани живеалишта јужно од Антарктикот, што значи бројот на земји и територии чии населенија имаат можност да го доживеат овој феномен е ограничен на оние низ кои минува [[Арктик]]от, како на пример: [[Канада]] ([[Јукон]], [[Северозападни Територии]], [[Нунавут]]), [[Кралство Данска|Кралството Данска]] ([[Гренланд]]), [[Финска]], областа [[Лапонија]], [[Норвешка]], [[Русија]], [[Шведска]], [[С.А.Д.]], [[Алјаска]] и краците на [[Исланд]]. Четвртина од територијата на [[Финска]] се наоѓа северно од [[Арктик]]от, а на најсеверната точка сонцето не заоѓа 73 дена во текот на летото. На [[Шпицбершки Острови|Шпицбершките Острови]], [[Норвешка]], најсеверната населена област во Европа, нема зајдисонце приближно од 19-ти април до 23-ти август. Најекстремни места се половите каде сонцето може да биде видливо и до половина година.
 
Спротивниот феномен, поларната ноќ, се случува во зима кога сонцето останува под [[хоризонтот]] во текот на целиот ден.