Разлика помеѓу преработките на „Средна согласка“

с
нема опис на уредувањето
с
с
Примери за средни согласки се [[звучна венечна струјна согласка|звучната венечна струјна согласка]] (мак. з) и [[преднонепчена приближна согласка|преднонепчената приближна согласка]] (мак. ј). Други примери се средните струјни согласки {{МФА|[θ ð s z ʃ ʒ ʂ ʐ ɕ ʑ ç ʝ x ɣ χ ʁ]}}, средните приближни согласки {{МФА|[ɹ ɻ j ɥ ɰ w ʍ]}}, трепетните согласки {{МФА|[r ʀ]}} и средните едноударни согласки {{МФА|[ɾ ɽ]}}.
 
Во [[македонски јазик|македонскиот јазик]], средни се согласките: '''[[ж]]''', '''[[з]]''', '''[[ј]]''', '''[[с]]''', '''[[х]]''', и '''[[ш]]'''.
 
Поимот не важи за носните согласки како {{МФА|[m n ŋ]}}, бидејќи во носот не е можен страничен воздушен тек. Не постои јазик што ги реализира усните избувни согласки {{МФА|[p b t d k ɡ]}} странично, иако неусните избувни согласки како {{МФА|[t d k ɡ]}} може да имаат спореден страничен испуст. Избувните согалски по дефиниција се средни. Усните слеани согласки {{МФА|[f v]}} најчесто имаат страничен тек, бидејќи усните го попречуваат воздухот по средината, но сепак не се сметаат за странични бидејќи ниеден јазик не разликува средни и странични усни слеани согласки.