Разлика помеѓу преработките на „Референдум во Македонија (2004)“

нема опис на уредувањето
{{Без извори|датум=ноември 2009}}
[[Податотека:Kamanja_referendum_2004.jpg|right|thumb|220x|Плакат за собирање 100.000 потписи за референдумот]]
'''Референдумот од 2004 година''' е распишан со цел изјаснување околу ново-усвоениот законЗакон за нова територијална поделба на Република Македонија. Согласнои е одржан на [[Устав7 наноември]] Република[[2004]]. Македонија|Согласно [[Уставот на Република Македонија]] и Законот за [[референдум]] и [[граѓанска иницијатива]] објавенод во [[Службен весник]] на РМ бр. 24/981998, а по барање на 180.545 граѓани на Република Македонија со право на глас, [[Собрание на Република Македонија|Собранието на Република Македонија]] го распиша задолжителниот референдум за територијалната организација на Република Македонија. Референдумот се одржа на [[7 ноември]] [[2004]].
 
На референдумот мнозинството се искажа против новата територијална поделба, но референдумот не беше неуспешен поради не беше постигнат законски потребниот процент од 51% учество на вкупното население.
 
Иницијатор за собирање на потписите беше [[Светски македонски конгрес|Светскиот македонски конгрес]].
== Причини за референдумот ==
 
Новата територијална организација на Република Македонија предизвика голем број на контроверзи и поделби во македонската јавност, главно поради Етноетно-демографските импликации на новата територијална организација. Голем дел од Македонците, а и помал дел од албанското население сметаше дека со новата територијална организација се врши нарушување на етничката рамнотежа во Република Македонија. Во противници на предложената територијалната поделба вклучуваа се вброија повеќе опозициони партии, како и некои познати интелектуалци кои сметаа дека целиот процес на подготовка на новата територијална поделба се извршил крајно нетранспарентно, спротивно од волјата на граѓаните и дека е конципиран да направи етничка поделба помеѓу македонски и албански "територии". Некои од фактите и мислењата кои тие ги наведуваа се следните:
 
# [[Општина Гостивар]] која според старaта поделба имаше 26,54% [[Македонци]], со припојување на општините [[Вруток]], [[Долна Бањица]], [[Чегране]] и [[Србиново]] се намали бројот на Македонците на 19,77%,. Со ова одредбите од рамковниотРамковниот договор не важат за Македонците на локално ниво како малцинство.
# [[Општина Тетово]] според старата поделба имаше 28,17% [[Македонци]], со припојување на општините [[Џепчиште]] и [[Шипковица]] нивниот број се намали на 23,16%, со тенденција да опадне под 20% поради високиот наталитет и константното доселување на [[Албанци]] од [[Косово]], а со тоа Македонците да се најдат во иста ситуација како во [[Гостивар]].
# [[Општина Струга]] имаше 47,94% [[Македонци]] и тие беа најбројни во општината, и со припојување на општините Велешта, Делогожди, Лабуништа и Луково бројот на Македонците опадна на 32,09%, а на Албанците се зголеми од 41,54% на 56,86%.
# На руралната [[Општина Чашка]] во Велешко (регионот Азот) покрај општините Богомила и Извор и се придадоа и селата Горно и Долно Јаболчиште (од Општина Велес) населени исклучиво со [[Албанци]] па така бројот на Албанците од само 7,47% скокна на 33,06% и со тоа ова историски-важно македонско подрачје станува двојазично со тенденција, поради големиот наталитет во албанските села, а нискиот во македонските оваа општина за некое време да стане мнозинско албанска.
# На [[Општина Долнени]] која се наоѓа во северниот дел на [[Пелагонија]] (Прилепското поле) и се придодаде општината [[Житоше]] па бројот на [[Македонци]] се намали од 41,79% на 36,57%,а бројот на Албанците и Бошњаците се зголеми (од 21,22% на 26,37% на Албанците и од 14,10% на 17,36% на Бошњаците) со што Долнени станsстана предоминантно муслиманска општина.
# Со припојувањето на општините Сарај и Кондово на Градот [[Скопје]] бројот на Албанците се зголеми од 15,30% на преку 20% со што главниот град на [[Република Македонија]] стана двојазичен. На [[Скопје]] му се придадоа уште 229 км квадратни и голем број села кои (некои немаат ни канализација ни телефонска мрежа) кои се одалечениоддалечени и повеќе од 20 км од него.
 
Поддржувачите на новата територијална организација, кои ги опфаќаа владејачките партии, како и некои невладини организации сметаа дека со оваа поделба се исполнуваат обврските од [[РамковенОхридски Договоррамковен договор|Рамковниот Договордоговор]], а исто така се овозможува поголема независност на општините, односно [[фискална]] и физичка [[децентрализација]], која би била невозможна доколку би постоеле микро-општини како во претходната организација.
 
Силниот отпор од страна на противниците на новата поделба резултираше со организирање на [[референдум 2004|референдум]]. На референдумот мнозинството се искажа Против новата територијална поделба, но не беше постигнат потребниот процент од 51% учество на вкупното население.
 
== Референдумска постапка и резултати ==
''Дали сте за територијалната организација на [[локална самоуправа|локалната самоуправа]] (општините и [[Град Скопје|Градот Скопје]]) утврдена со Законот за територијалната поделба на Република Македонија и определување на подрачјата на единиците на локалната самоуправа (“Службен весник на Република Македонија” бр.49/96) и Законот за градот Скопје (“Службен весник на Република Македонија бр.49/96)?''
 
* Гласањето се одвивало на 2.973 гласачки места, при што целата територија на Република Македонија беше една изборна единица.
 
{| class="wikitable"
* Право на глас имаa 1.709.536 лица, запишани во Избирачкиот список.
|-
! Избор !! Гласови !! %
|-
| За|| 427.112|| 95,06
|-
| Против|| 22.212|| 4,94
|-
| Неважечки гласови|| 5.023|| 1,11
|-
| Вкупно|| 454.347|| 100
|-
| Регистрирани гласачи/одзив|| 1.709.536 || 26,58
|}
 
Согласно уставотУставот, референдумот бил прогласен за неуспешен затоа што не се изјасниле повеќе од половина од гласачите.
* Гласањето се одвивало на 2.973 гласачки места, при што целата територија на Република Македонија беше една изборна единица.
 
== Политички импликации ==
* Изборни органи што го спроведувале референдумот се:
- Државната изборна комисија, 34 општински изборни комисии, 2.973 избирачки одбори.
 
Зад иницијативата за референдум застана целокупниот опозиционен блок, додека [[Влада на Македонија од јуни 2004|владеачката коалиција]] предводена од [[СДСМ]], стравувајќи од етнички поделби и тензии, се противеше на референдумската иницијатива и бараше граѓаните да не гласаат на референдумот, со паролата "[[Некои„Некои прашања не заслужуваат одговор]]"одговор“. Меѓународната заедница исто така негативно се произнесе по референдумската иницијатива. Најгласни во тоа барањето беа [[САД]] кои 2 дена пред референдумот ја признаа Република Македонија под уставното име.
Од вкупниот број гласачи, на референдумот излегле 454.347 или 26.58%, од тоа бројот на валидни гласачки ливчиња бил 449.324 или 26.28%.
 
Меѓународната заедница исто така негативно се произнесе по референдумската иницијатива. Најгласни во тоа барањето беа [[САД]] кои два дена пред референдумот ја признаа Република Македонија под уставното име.
* '''ЗА''' гласале: 427.112 или 94.01%
 
* '''ПРОТИВ''' гласале: 22.212 или 4.89%
 
Согласно уставот, референдумот бил прогласен за неуспешен затоа што не се изјасниле повеќе од половина од гласачите.
 
== Политички импликации ==
 
Зад иницијативата за референдум застана целокупниот опозиционен блок, додека владеачката коалиција предводена од [[СДСМ]], стравувајќи од етнички поделби и тензии, се противеше на референдумската иницијатива и бараше граѓаните да не гласаат на референдумот, со паролата "[[Некои прашања не заслужуваат одговор]]". Меѓународната заедница исто така негативно се произнесе по референдумската иницијатива. Најгласни во тоа барањето беа [[САД]] кои 2 дена пред референдумот ја признаа Република Македонија под уставното име.
 
== Види исто така ==
 
== Надворешни врски ==
* [http://www.osce.org/mk/odihr/elections/fyrom/40863 Извештај на ОБСЕ/ОДИХР за Референдумот 2004]
 
* [http://www.izbori.gov.mk/referendum2004/default.php Официјална страница на Референдумот]
* [http://www.smk-wmc.org/ Официјална страница на Светскиот македонски конгрес]
6.352

уредувања