Разлика помеѓу преработките на „Источнословенски јазици“

Нема измена во големината ,  пред 12 години
с
нема опис на уредувањето
с
с
По христијанизацијата на источните словени, црквата се користела со литургиска литература од [[Македонија]], напишана на јужен „старомакедонски“, подоцна наречен [[старословенски јазик]]. Луѓето продолжиле да се служат со овој јазик, поточно со негова варијанта, локална „рецензија“ на т.н. [[црковнословенски јазик]], но не само во богослужбата, туку и поопшто, како јазик на образованието и писменото општење. Ова оставило големи белези на ретките световни дела.
 
Низ Средниот век (и на некој нечин до денес) постоело двојство, во кое црковнословенскиот се користел за „виши“ (верски и др.) цели, и народниот јазик за „нижи“, световни текстови. Оваа ситуација може да се претстави како [[диглосија]], иако постојат пишани дела каде понекогаш е многу тешко да се одреди зошто авторот користел народен или врковнословенски јазик во даден контекст. Црковнословенскиот бил галвенглавен фактор за развојот на денешниот руски јазик, каде сеуште постои „висок слој“ на зборови, увезени од овој јазик.