Разлика помеѓу преработките на „Движење (физика)“

Додадени 8.179 бајти ,  пред 9 години
Дополнување
с (r2.6.4) (Бот Додава: yo:Ìsún (físíksì))
(Дополнување)
 
Движењето секогаш се набљудува и мери од аспект на некое [[референтно тело]]. Бидејќи не постои апсолутно референтно тело, ''апсолутното движење'' не може да се определи. Ова е опишано со терминот ''релативно движење''. Тело кое е неподвижно во однос на едно референтно тело се движи релативно до бесконечно во однос на други референтни тела. Според ова, сѐ се движи во универзумот.
 
== Закони на движењето ==
 
Движењето во универзумот во физиката се опишува преку две групи на контрадикторни [[Закон (наука)|закони]] на механиката. Движењата на сите крупни (големи) и познати објекти во универзумот (како проектили, планети, клетки и луѓе) се опишани во класичната механика. За разлика од нив, движењата на многу малите атомски и [[Субатомска честица|субатомски објекти]] се опишуваат од страна на квантната механика.
 
=== Класична механика ===
{{Main|Класична механика}}
Класичната механика ги опишува движењата на [[Макроскопија|макроскопските]] објекти, од [[проектил]]и до делови на [[Машина|машинерии]], како и [[Астрономски објект|астрономски објекти]] ([[Вселенски брод|вселенски бродови]], [[Планета|планети]], [[Ѕвезда|ѕвезди]] и [[Галаксија|галаксии]]). Таа дава многу прецизни резултати во рамките на овие домени и е еден од најстарите и најголеми предмети во [[наука]]та, [[инженерство]]то и [[технологија]]та.
 
Класичната механика во основа е базирана на [[Њутнови закони|Њутновите закони на движењето]]. Овие закони ја опишуваат врската која постои меѓу силите што дејствуваат на дадено тело и движењето на тоа тело. Њутновите закони гласат:
 
# Во отсуство на вкупна надворешна сила, телото или мирува или се движи со константна брзина;
# Вкупната надворешна сила што дејствува на телото е еднаква на масата на тоа тело помножена со неговото забрзување; '''F''' = ''m'''''a'''. Друг начин на искажување на овој закон: силата е пропорционална со [[Извод на време|изводот на времето]] на [[Импулс (механика)|импулсот]];
# Кога едно тело дејствува со сила '''F''' на друго тело, другото тело дејствува со сила '''-F''' на првото тело. '''F''' и '''-F''' се еднакви по јачина, но спротивни по насока.
 
Њутновите три закони на движењето, заедно со неговиот [[Њутнов закон за гравитација|универзален закон за гравитацијата]], ги објаснуваат [[Кеплерови закони|Кеплеровите закони на движење на планетите]], кои за прв пат на прецизен начин дале [[математички модел]] или сфаќање за телата што орбитираат во [[вселена]]та. Ова објаснување ги обединило движењата на вселенските тела и движењата на објектите на Земјата.
 
Подоцна класичната механика е развиена со законите на [[специјална релативност]] и [[општа релативност]] на [[Алберт Ајнштајн]]. Специјалната релативност го објаснува движењето на објектите со голема брзина, која се приближува до [[Брзина на светлината|брзината на светлината]], додека општата релативност го засега гравитациското движење на подлабоко ниво.
 
=== Квантна механика ===
{{Main|Квантна механика}}
Квантната механика подразбира група на принципи кои ја опишуваат физичката реалност на атомско ниво на материјата ([[молекул]]и и [[атом]]и) и на субатомско ([[електрон]]и, [[протон]]и, па дури и помали честици). Во овие описи спаѓаат симултаното брановидно и честицовидното однесување како на материјата, така и на радијационата енергија - ова се опишува со помош на [[Корпускуларно-бранов дуализам|корпускуларно-брановиот дуализам]].
 
За разлика од класичната механика, каде положбата и брзината можат да се пресметаат и предвидат на прецизен начин, во квантната механика на субатомска честица тие никогаш не можат да се одредат со целосна сигурност (ова се нарекува [[Принцип на неодреденост|Хајзенбергов принцип на неодреденост]]).
 
Освен во опишувањето на движењето на феномените на атомско ниво, квантната механика е корисна за сфаќањето на некои макроскопски феномени, каков што е [[суперфлуид]]носта, [[суперспроводност]]а и [[Системска биологија|биолошките системи]], вклучувајќи ја и функцијата на мирисните рецептори и структурите на протеините.
 
== Кинематика ==
{{Main|Кинематика}}
Кинематиката е гранка на класичната механика посветена на проучувањето на движењето, но не и причината за тоа движење. Како таква таа се занимава со различни видови на движења.
 
Во кинематиката се разликуваат две класи на движења: униформно движење и неуниформно движење. Телото се движи униформно кога патува на растојанија во еднакви временски интервали (т.е. со константна брзина). На пример, едно тело патува 5 km за време од 1 час, па 5 km во следниот час итн. континуирано. Униформното движење е тесно поврзано со [[инерција]]та, како што е опишано во [[Прв Њутнов закон|Првиот Њутнов закон]]. Меѓутоа, повеќето познати видови на движења би биле неуниформни движења, бидејќи на поголем број од телата постојано дејствуваат многу различни сили одеднаш, па како такви тие не патуваат еднакви растојанија за еднакви временски интервали. На пример, едно тело патува 2 km за 25 минути, но му се потребни 30 минути за да ги пропатува следните 2 km.
 
[[Категорија:Механика]]
Анонимен корисник