Богородичната црква во Париз: Разлика помеѓу преработките

[проверена преработка][проверена преработка]
 
==Кратка содржина==
Во центарот на романот е Есмералда, Циганка полна со грација и наивна дивина. Таа е родена во циганските черги, далеку од културата и буката на големите градови. Контрасно, Квазимодо е изрод, билѕвонарот ѕвонар,на којБогородичната оглувелцрква од ѕвоната, но сепак гиво сакалПариз. КлодЕдинственото Фролонешто вошто детствотонавистина билго вреденљуби исе сериозен дечкоѕвоната, докои 18за годишнажал возрастму гиго завршилодземале ситеслухот. школиТретиот илик, набрзоКлод станалФроло инеизмерно архиѓаконобразован во Богородичната црква. Клодчовек и Квазимодоархиѓакон сена вљубиле истовремено воготската катедралатакатедрала, истоиако какозгрзоен иод во убавата Есмералда. Секојразобличеноста на својКвазимодо начин.го Воодгледал свештеникоткако таасвој разбудила ѕвер, а во ѕвонарот - човексин.
 
На плоштадотт.н. до ѕидотплоштад на срамотгревот, претепаниот Квазимодо претходно претепан и омаловажен од страна на парискиот народ, моли за вода, но добива само смеа и пцовки. ТогашОд соведро лесен и брз чекорнебо, Есмералда му пришлаприоѓа и му даладава вода. ВоЗа окотопрвпат наво неговиот живот Квазимодо се појавувапреобразува солзаво зачовек првпати длабоко се вљубува во неа. ТакаИстовремено иКлод започналаФроло неговатагледајќи љубовниз конпрозорецот Циганкатаод катедралата ја забележува Есмералда како го изведува својот цигански танц. Ненајдено е освоен од похотни чувства и решава дека мора да ја има.
 
Есмералда згрозена од грдотијата на Квазимодо и настраноста на Фроло, се осврнува кон физички прекрасниот Фебус, војник за француската армија, но простодушен човек. По сплет на настани, Фроло сфаќајќи дека никогаш нема да ја има, ја користи својата моќ како архиѓакон и ја обвинува Есмералда за вештерство. Со што ѝ следува смртна казна - спалување на парискиот плоштад. Квазимодо успева да ја спаси и ја носи на врвот од катедралата. Во средниот век, каде што е и сместено дејството во романот, црквите и катедралите биле свети места каде ниту еден закон не важел, со тоа катедралата преставувала засолниште за Есмералда.
А Клод Фроло ја гледал низ прозорецот додека танцувала на плоштадот, и така се вљубил во неа. Но, Есмералда го сакала капетанот Феб. Клод од љубомора го ранува со нож и ја обвинува неа за овој слочин. Под дејство на маки таа го признава она за што не била виновна и ја осудуваат на ужасна казна. Клод бил меѓу мачителите, ги гледал нејзините маки, а потоа дошол во затворот за да ѝ зборува за својата љубов кон неа.
 
Квазимодо се грижи за неа се додека, група бунтовници не решат да влезат во катедралта и да ја грабнат Есмералда. Квазимодо со сета своја моќ се обидува да ја спаси, но не успева. Таа е одведена на јавниот плоштад каде џелатот и го скратува животот. Во тој момент Квазимодо исчезнува. Авторот го завршува романот со два трупа најдени години подоцна, едниот долг и човечки, а другиот силно стиснат за првиот разобличен и згрбавен, кога луѓето се обиделе да ги раздвојат телата, тие се претвориле во пепел.
Квазимодо ја ослободува и ја крие во катедралата. Додека спиела, секој ден невидлива рака ѝ носела храна. Навечер таа ги слушала грдите песни испеани со грдиот глас - тоа Квазимодо ѝ пеел успаванки. Едно утро нашла цвеќе на прозорецот. Сето тоа го правел Квазимодо, кој спиел пред нејзината врата како пес-чувар. Но, Клод ја испраќа на бесилка. Тој ден Квазимодо го снемало, и дури по две години кога е случајно отворен гробот на убиената, го нашле нејзиниот костур гушнат од друг костур, кој бил искривен и со една покуса нога. Штом се обиделе да го одвојат костурот што ја гушнал, тој се распаднал во прав.
 
== Наводи ==
Анонимен корисник