Кинопроизводство: Разлика помеѓу преработките

нема опис на уредувањето
сНема опис на уредувањето
Нема опис на уредувањето
[[Image:Warsaw Bracka Film.jpg|thumb|250px|right|A film being made in [[Warsaw]], Bracka street]]
''Правење филмови'' (во академски контекст често наречено филмска продукција) е процесот на правење на филм, од иницијална приказна, идеа, или задача, преку пишување на сценарио, снимање, уредување, режирање и прикажување на финалниот продукт пред публика, што потоа може да резултира и во тв [[програма]]. Правењето филмови[[филм]]ови се случува насекаде во светот преку различни економски, социјални, политички контекст. Се користат различни технологии и кинематографски техники. Типично, тоа вклучува голем број на луге и зафаќа голем период на време од неколку месеци до неколку години. Се разбира, процесот трае подолго ако постојат проблеми во продукцијата. Најдолго правен [[филм]] е филмот The Thief and the Cobbler, чие време на производство траело дури 28 години.
 
== Фази ==
Продукцијата на филм зафаќа 5 фази.
Развивање – се пишува сценариото[[сценарио]]то и се внесува во работна шема за филм
Пред Продукција – се прават подготовки за снимањето. Се вработува филмски екипаж и актери. Се одбираат локации и се подготвуваат местата на сцените.
Продукција – скелетот за завршниот филм е снимен
 
''Прва фаза – развивање''
Во оваа фаза, продуцерот одбира приказна, која може да доаѓа од книга, драма, друг филм, оригинална идеа, вистинита приказна итн. По идентификувањето на темата или главната порака во филмот[[филм]]от, продуцерот работи со продуцентите и подготвуваат краток преглед. Следно тие ги прават главните црти на филмот кои што ја кршат приказната на кратки сцени кои се концентрираат на драмската структура. Потоа подготвуваат постапка, 25-30 страни кои ја опишуваат приказната, расположението и карактерите во неа. Ова најчесто содржи малку дијалог и ражирање, но почесто содржи нацрти кои помагаат во прикажувањето на главните точки. Друг начин е да се напише сценариото откако ќе се одбере краткиот осврт.
Следно, продуцентот пишува сценарио преку подолг период од неколку месеци. Тој може да го измени истото за да ја подобри драматизацијата, јасноста, структурата, карактерите, дијалозите, и севкупниот стил. Како и да е, најчесто продуцантите прескокнуваат неколку чекори и се насочуваат кон тоа што сакаат потенцијалните дистрибутори, па го прават сценариото по нивни вкус. Некои холивудски дистрибутори се убедени дека факторите како што се филмскиот жанр, целната публика, историскиот успех од слични филмови, актерите кои се појавуваат во филмот, и потенцијалните режисери, можат да придонесат за поголем финансиски успех на филмот. Што е всушност и вистина. Друг фактор кој придонесува за гледаност и успех на филмот е неговата глобална дистрибуција, еден начин преку прикажување во кината, а друг дистрибутирање преку различни медиуми вклучувајќи DVD, Bluray итн.
Продуцерот и продуцентот подготвуваат филмски степени и статистики и го презентираат филмот на потенцијални финансери. Ако успее презентирањето на филмот тие добиваат зелено светло, што значи дека некој понудува финансиска поддршка. Типично ова би било некое големо филмско студио, филмска групација или независен инвеститор. Луѓето кои се вклучени преговараат за зделка и потпишуваат договори. Откако сите страни се задоволни со зделката, филмот може да продолжи во пред продукцискиот период. До оваа фаза. Филмот би требало да има дефинирана пазарна стратегија и целна публика.
Анонимен корисник