Разлика помеѓу преработките на „Александар Турунџев“

нема опис на уредувањето
==Првите години==
 
Тој роден е во [[1872]] година во с. Екши Су ([[Горно Врбени]]), Леринско. Во редовите на [[ТМОРО]] се вклучил многу млад, најнапред како четник, а потоа како војвода.
Тој роден е во [[1872]] година во с. Екши Су ([[Горно Врбени]]), Леринско. Во редовите на [[ТМОРО]] се вклучил многу млад, најнапред како четник, а потоа како војвода. За време на [[Илинденско востание|Илинденското востание]] со својата чета зел активно учество во борбите кај Леринско. Во текот на сите години на илегално живеење и движење, Турунџев ги обиколува редовно селата во Леринско и некои во Долна Преспа и Битолско. Станува популарен заради својата храброст и ревност кон природниот стремеж на сопствениот народ да извојува слобода со оружје во рацете. Освен тоа бил силен маж, атлетски граден, висок, со бујна бушава коса, со високо чело и орелски поглед. Насекаде бил мил гостин, зашто со другарите ги истребил најголемите насилници и крвници во Леринско, а оние кои посакуваа не се осмелуваа да станат нови угнетувачи и мачители на македонскиот народ, заради големиот страв од Александар Турунџев.
 
За време на [[Илинденско востание|Илинденското востание]] со својата чета зел активно учество во борбите кај Леринско. Во текот на сите години на илегално живеење и движење, Турунџев ги обиколува редовно селата во Леринско и некои во Долна Преспа и Битолско.
 
Станува популарен заради својата храброст и ревност кон природниот стремеж на сопствениот народ да извојува слобода со оружје во рацете. Освен тоа бил силен маж, атлетски граден, висок, со бујна бушава коса, со високо чело и орелски поглед.
 
Насекаде бил мил гостин, зашто со другарите ги истребил најголемите насилници и крвници во Леринско, а оние кои посакуваа не се осмелуваа да станат нови угнетувачи и мачители на македонскиот народ, заради големиот страв од Александар Турунџев.
 
== Илинденско востание ==
[[Податотека:Alexandar-Turundzhev-Grave.JPG|мини|десно|240п|Гробот на Александар Турунџев во Битола]]
 
По одлуката за кревање востание на [[Солунски конгрес|Солунскиот]] и нејзиното потврдување на [[Смилевски конгрес|Смилевскиот конгрес]], на Турунџев му била доверена обврската да го доорганизира сопственото село и да го подготви за востанието.
По одлуката за кревање востание на [[Солунски конгрес|Солунскиот]] и нејзиното потврдување на [[Смилевски конгрес|Смилевскиот конгрес]], на Турунџев му била доверена обврската да го доорганизира сопственото село и да го подготви за востанието. Кога завршил со воената обука на своите соселани од најразлични возрасти, но главно на возраст од 20-25 години нагоре, Турунџев со сите нив, околу 230 лица опфатени со обуката, организирал на неколкупати талим (маневра) со тоа што во импровизираните судири меѓу востаниците и аскерот учествувал по една половина од вкупниот број. За време на [[Илинденско востание|Илинденското востание]] во Леринско била запазена директивата на Смилевскиот конгрес|Смилевски конгрес]] за партизански (герилски) начин на војување, при што дејствувале четите, а селаните останале во своите села. Вкупно биле мобилизирани 500 борци, при што само родното село на Турунџев даде околу 100 храбри востаници. Османските војсководачи изработиле детален план за контраофанзива против македонските револуционерни, востанични единици. А за да го спречат повторното засилување на востаничкото движење во Леринско, вилаетските власти во [[Битола]] донеселе одлука за сместување нова единица во родното село на Турунџев, која пристигна со својот командир на [[14 ноември]] [[1903]] година. Неговото присуство не ги исплашило членовите на [[ТМОРО]] во легендарното Екши-Су ([[Горно Врбени]]), ниту пак ја запрела организационата дејност на легендарниот син на селото Александар Турунџев, кој почна со обнова на револуционерната мрежа во својот реон, станувајќи се популарен, особено по ревизионата посета на реонот од страна на [[Даме Груев]], врховниот командант за време на Илинденската револуција и неговата верна сенка, бескомпромисниот револуционер - [[Ѓорѓи Сугарев]].
 
Кога завршил со воената обука на своите соселани од најразлични возрасти, но главно на возраст од 20-25 години нагоре, Турунџев со сите нив, околу 230 лица опфатени со обуката, организирал на неколкупати талим (маневра) со тоа што во импровизираните судири меѓу востаниците и аскерот учествувал по една половина од вкупниот број.
 
За време на [[Илинденско востание|Илинденското востание]] во Леринско била запазена директивата на Смилевскиот конгрес|Смилевски конгрес]] за партизански (герилски) начин на војување, при што дејствувале четите, а селаните останале во своите села. Вкупно биле мобилизирани 500 борци, при што само родното село на Турунџев даде околу 100 храбри востаници.
 
Османските војсководачи изработиле детален план за контраофанзива против македонските револуционерни, востанични единици. А за да го спречат повторното засилување на востаничкото движење во Леринско, вилаетските власти во [[Битола]] донеселе одлука за сместување нова единица во родното село на Турунџев, која пристигна со својот командир на [[14 ноември]] [[1903]] година.
 
Неговото присуство не ги исплашило членовите на [[ТМОРО]] во легендарното Екши-Су ([[Горно Врбени]]), ниту пак ја запрела организационата дејност на легендарниот син на селото Александар Турунџев, кој почна со обнова на револуционерната мрежа во својот реон, станувајќи се популарен, особено по ревизионата посета на реонот од страна на [[Даме Груев]], врховниот командант за време на Илинденската револуција и неговата верна сенка, бескомпромисниот револуционер - [[Ѓорѓи Сугарев]].
 
== Смрт==
 
По востанието учествувал во обновувањето на револуционерната мрежа во својот реон и влегол во новиот состав на Леринското горско началство. Кон крајот на [[1904]] година, во селото [[Ајтос]], Леринско, бил предаден од шпионот [[Митре Гинков]]. Бил заробен и одведен во битолскиот истражен затвор. Таму бил подложен на големи измачувања и држан цела година. Турскиот суд во [[Битола]] го осудил на смрт, а казната била извршена со јавно бесење на битолскиот [[Ат-Пазар]], на [[29 август]] [[1905]] година. Гробот му се наоѓа на битолските гробишта ''Света Недела'' <ref>Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник“, София, 1993.</ref> <ref>[http://www.makedonskosonce.com/broevis/2002/sonce429/Tekst38.htm Македонско Сонце. Македонија ќе биде слободна!]</ref>
 
Кон крајот на [[1904]] година, во селото [[Ајтос]], Леринско, бил предаден од шпионот [[Митре Гинков]]. Бил заробен и одведен во битолскиот истражен затвор.
 
Таму бил подложен на големи измачувања и држан цела година. Турскиот суд во [[Битола]] го осудил на смрт, а казната била извршена со јавно бесење на битолскиот [[Ат-Пазар]], на [[29 август]] [[1905]] година. Гробот му се наоѓа на битолските гробишта ''Света Недела'' <ref>Куманов, Милен. „Македония. Кратък исторически справочник“, София, 1993.</ref> <ref>[http://www.makedonskosonce.com/broevis/2002/sonce429/Tekst38.htm Македонско Сонце. Македонија ќе биде слободна!]</ref>
 
== Извори ==
[[bg:Александър Турунджев]]
[[sr:Александар Турунџев]]
{{Дејци на МРО}}