Разлика помеѓу преработките на „Ференц Казинци“

Додадени 17 бајти ,  пред 14 години
нема опис на уредувањето
Казинци, иако поседува стилска префинетост, не може да се смета за моќен, оригинален мислител; неговата слава главно се заснова на неговите многубројни препеви, меѓу кои се истакнуваат оние на [[Лесинг]], [[Јохан Волфганг фон Гете|Гете]], [[Криштоф Мартин Виланд|Виланд]], [[Фридрих готлиб Клопшток|Клопшток]], [[Осијан]], [[Франсоа де Ларошфуко|Ларошфуко]], [[Жан Франсоа Мармонтел|Мармонтел]], [[Молиер]], [[Пјетро Метастазио|Метастазио]], [[Шекспир]], [[Кикерон]], [[Анакреон]] и многу други. Исто така тој е и уредувач на делата на [[Шандор Бароши|Бароши]] (Пешта, 1812, 8 тома) и на поетот [[Никола Зрињи|Зрињи]] (1817, 2 тома), како и на песните на [[Габор Дајка]] (1813, 3 тома) и на [[Јожеф Киш]] (1815, 3 тома). Неговите собрани дела, во главно преводи, издадени се во Пешта, во периодот меѓу 1814 и 1816, во 9 тома. Неговите оригинални дела (''Eredeti Munkái''), во главно писма, се уредени од [[Јожеф Бајза]] и [[Ференц Толди]] и испечатени во Пешта, 1836-1845, во 5 тома. Неговите песни (''[[Во денот на соединувањето]]''), излегуваат во текот на 1858 и 1863 година.
 
Во 1873, [[Неокласицизам|неокласицистичка]] меморијална сала ([[мавзолеј]]) и гробница се изградени во [[ШефалонШефалом]] во негов спомен, според плановите на [[архитект]]от [[Миклош Иби]]. Денес тој припаѓа на [[музеј]]от ''Ото Херман''.
 
На истото место, се планира и градење на Музеј на Унгарскиот Јазик.
 
== Белешки ==
----
 
*{{1911}}