Разлика помеѓу преработките на „Ефект на стаклена градина“

с
нема опис на уредувањето
({{внимание}})
с
{{внимание}}
Како што е познато, живототЖивотот на планетата [[Земја]] е можен поради природниот ефект на стаклена градина. Природното појавување на гасовите кои го предизвикуваат ефектот на стаклена градина (стакленички гасови), пред сe водена пареа (H2OH<small>2</small>O), јаглерод диоксид (СО2СО<small>2</small>), како и [[метан]] (CH4), азотен оксид (N2ON<small>2</small>O) и тропосферски озон (О3О<small>3</small>), овозможува сончевата енергија да дојде до земјината површина како видлива [[светлина]], за потоа да биде заробена од атмосферата[[атмосфера]]та (стакленичките гасови, кои формираат т.н. „ефект на стаклена градина“) како инфрацрвена топлина. Земјината површина апсорбира најголем дел од зрачењето и се загрева. Инфрацрвеното зрачење се емитира од земјината површина. Овој феномен ја одржува топлината на нашата [[планета]], со што се обезбедува нормално одвивање на физиолошките функции на сите живи организми. Отсуството на стакленичките гасови би ја намалило температурата на нашата планета за околу 33 C, претворајќи ја Земјата во уште една безживотна планета во сончевиот систем.
 
[[Категорија:Екологија]]
Како што е познато, животот на планетата Земја е можен поради природниот ефект на стаклена градина. Природното појавување на гасовите кои го предизвикуваат ефектот на стаклена градина (стакленички гасови), пред сe водена пареа (H2O), јаглерод диоксид (СО2), како и метан (CH4), азотен оксид (N2O) и тропосферски озон (О3), овозможува сончевата енергија да дојде до земјината површина како видлива светлина, за потоа да биде заробена од атмосферата (стакленичките гасови, кои формираат т.н. „ефект на стаклена градина“) како инфрацрвена топлина. Земјината површина апсорбира најголем дел од зрачењето и се загрева. Инфрацрвеното зрачење се емитира од земјината површина. Овој феномен ја одржува топлината на нашата планета, со што се обезбедува нормално одвивање на физиолошките функции на сите живи организми. Отсуството на стакленичките гасови би ја намалило температурата на нашата планета за околу 33 C, претворајќи ја Земјата во уште една безживотна планета во сончевиот систем.