Разлика помеѓу преработките на „Јаника Балаж“

Одземени 142 бајти ,  пред 10 години
с
нема опис на уредувањето
 
с
[[Податотека:Janika Balazbalaz.jpg|мини|деснолево|175п150п|БалажСпоменик на неговиотЈаника Балаж албумво „Звуци[[Нови тамбурице“Сад]]]]
'''Јаника Балаж''' ([[унг.]] ''Janika Balázs''), ([[23 декември]] [[1925]] во [[Лукино Село]] кај [[Зрењанин]] – [[12 ноември]] [[1988]] во [[Нови Сад]]) бил прочуен [[тамбура]]ш од [[Војводина]], [[Србија]].
 
==LifeЖивот==
[[Податотека:Janika balaz.jpg|мини|лево|150п|Споменик на Јаника Балаж во [[Нови Сад]]]]
Балаж е роден во [[1925]] г. во [[Роми|ромско]] семејство [[Унгарски јазик|унгарско говорно]] во кое се негувала силна музикална традиција. Татко му впрочем се презивал Рач (''Rácz''), што бил неубав унгарски збор за [[Срби]], па затоа го презел мајчиното презиме Балаж. Израснал во [[Бечеј]], каде почнал да свири [[виолина]] во локалната [[кафана]] уште на возраст од 10 години. Кога сфатил дека не може да биде најдобриот виолинист, почнал да свири [[тамбура]] („прим“ или „бисерница“), и продолжил на неа до крајот на животот. Подоцна свирел во оркстарот "Браќа козаци" во подрачјето на [[Суботица]] и [[Хоргош]]. Од 1948 до 1951 работел во [[Радио на Црна Гора|Радио Титоград]], [[Црна Гора]], кадешто ги усовршил своите вештини на тамбура.
 
Работел во [[Радио Нови Сад]] од неговото отворање во 1951 г. па сè до смртта, а членувал и во „Велики тамбурашки оркестар“ при радиото. Вечерите со неговиот осумчлен оркестар свирел по новосадските кафани, особено на [[Петроварадинска тврдина|Петроварадинската тврдина]] и станал еден од нејзините симболи. Во текот на кариерата одржувал концерти ширум светот, вклучувајќи 36 изведби во [[Олимпија (Париз)|париска Олимпија]]. Добивал повеќе понуди да се пресели во [[САД]] и [[СССР]] за да работи како наставник по тамбура, но Балаж никогаш не се согласил да го напушти Нови Сад, каде и починал во 1988 г.
 
Јаника зел учество и во неколку [[документарен филм|документарци]] и играниот [[филм]]ови. НаНему негому се посветени песните „[[Осам тамбураша|Осам тамбураша с Петроварадина]]“ и „Примаши“. Во текот на кариерата работел со видни музичари како [[Звонко Богдан]] и [[Јулија Бисак]].
 
По неговата смрт, градот Нови Сад му подигнал споменик на плоштадот спроти Петроварадинската тврдина преку [[Дунав]]. Творец на статуата е вајарот Ласло Силаѓи.