Отвори го главното мени

Плотин (Шаблон:Јаз-гр, Шаблон:Јаз-лат; Ликопољ, 204Кампанија, 270) бил хеленистички филозоф од 3 век, кој се смета за зачетник на новоплатонизмот.

Плотиновата филозофија на еманационизмот зборува за Едното (хен), како искон на суштество од кое со истакнување (еманација) настануваат духот (нус), душата (психа) и на крајот материјата (хиле), која е потполно одсуство на суштеството, несуштество. Смислата на филозофија е враќањето на човекот кон својот искон, што го подразбира патот на вреќањето од мноштво кон единечноста. Врвот на овој пат на искачување е екстаза, мистично истапување од себе со кое човекот го надминува делот на свеста и се стопува со Едниот.

Плотиновите списи ги вдахнувале поколенијата на хеленистичките, христијанските, еврејските и исламските филозофи и мистиката.