Мехмед Талат-паша

Мехмед Талат-паша (1 септември 1874 во Крџали - 15 март 1921 во Берлин) — османлиски државник и Голем везир на империјата во 1917 година.

Мехмед Талат
Паша
Mehmet Talat Pasha.jpg
Голем везир на Османлиското Царство
На должноста
4 февруари 1917 – 8 октомври 1918
Монарх Мехмед V
Мехмед VI
Претходник Саид Халим Паша
Наследник Ахмет Изет Паша
Министер за финансии
На должноста
1914–1917
Монарх Мехмед V
Претходник Мехмед Џавид Бег
Наследник Абдулрахман Вефик Сајн (Абдулрахман Вефик Сајн)
Министер за внатрешни работи
На должноста
1913–1917
Монарх Мехмед V
Лични податоци
Роден(а) 1 септември 1874
Крџали, Одрински вилает, Османлиско Царство (денес Бугарија)
Починал(а) 15 март 1921 (47 години)
Берлин, Германија
Националност Отоман
Вероисповед Бекташи[1]

Бил роден во Крџали каде се школувал и работел во телеграфска компанија, но во 1893 година бил уапсен поради илегална активност. Учествувал во движењето против деспотската власт на Абдул Хамид II, а подоцна се вклучил во младотурската организација. Во периодот од 1898 до 1908 работел како поштар во Солун каде основал локална организација.

По крајот на Младотурската револуција станал министер за внатрешни работи. По атентатот на претседателот на владата, Махмуд Шевкет Паша во јули 1913 година, заедно со Енвер и Џемал Паша станал водечка фигура во земјата позната како Тројца паши кои де факто управувале со земјата во времето на Првата светска војна[2]. Поголемиот дел од историчарите го обвинуваат како главен проектант за Ерменскиот геноцид[3][4][5][6]. Во 1917 година станал Голем везир[2], но немал сили да ја спаси земјата од пропаст во војната.

По војната си поднел оставка и побегнал во Берлин каде бил убиен во 1921 година од еден ерменски граѓанин.

ЦитатУреди

Владата реши да ги уништи сите лица наречени Ерменци кои живеат во Турција. Треба да се стави крај на нивното постоење и не треба да се прави никакво ограничување по пол, возраст или совест.


НаводиУреди

  1. It is certainly definite that a number of Young Turks were members of the Bektashi order and that some were both Freemasons and Bektashis — Talat Pasha, Riza Tevfik, and the Sheyhulislam Musa Kazim Efendi were all in this category. (Ernest Edmondson Ramsaur, The Young Turks: Prelude to the Revolution of 1908, Russell & Russell, 1970, p. 113.)
  2. 2,0 2,1 Sylvia Kedourie, S Tanvir Wasti (1996) Turkey: Identity, Democracy, Politics. ISBN 0-7146-4718-7 p. 96
  3. Akçam, Taner (2006). A Shameful Act. New York: Holt & Co. стр. 165, 186–187.
  4. Kiernan, Ben (2007). Blood and Soil: Genocide and Extermination in World History from Carthage to Darfur. Yale University Press. стр. 414.
  5. Rosenbaum, Alan S. (2001). Is the Holocaust Unique?. Westview Press. стр. 122–123.
  6. Naimark, Norman (2001). Fires of hatred. Harvard University Press. стр. 57.