Мало Мраморани

село во Општина Долнени


Мало Мраморани — село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Мало Мраморани
Поглед на Мало Мраморани.jpg

Поглед на Мало Мраморани

Мало Мраморани is located in Македонија
Мало Мраморани
Местоположба на Мало Мраморани во Македонија
Координати 41°24′51″N 21°29′14″E / 41.41417° N; 21.48722° E / 41.41417; 21.48722Координати: 41°24′51″N 21°29′14″E / 41.41417° N; 21.48722° E / 41.41417; 21.48722
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Dolneni Municipality.svg Долнени
Област Прилепско Поле
Население 44[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7504
Повик. бр. 048
Шифра на КО 20061
Надм. вис. 715 м
Мало Мраморани на општинската карта
Мало Мраморани во Општина Долнени.svg

Атарот на Мало Мраморани во рамките на општината
Commons-logo.svg Мало Мраморани на Ризницата

Географија и местоположбаУреди

Мало Мраморани се наоѓа во источниот дел на Прилепското Поле, оддалечено 12 км северозападно од Прилеп. Селото е ридско и е сместено на надморска височина од 715 м. Неговиот атар зафаќа површина од 3,7 км2.[2]

ИсторијаУреди

Во XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство.[3]

Во Првата балканска војна, 1 лице од селото се вклучило во Македонско-одринските доброволни чети.[4]

СтопанствоУреди

Во рамки на селскиот атар, обработливото земјиште преовладува на површина од 241 ха, па затоа селото има исклучиво полјоделска функција.[2]

НаселениеУреди

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името М-р-м-о-р-а-н-и и имало 27 семејства, 2 неженети и 3 вдовици, сите христијани.[5]

Во делото „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“, издадено во Цариград во 1878 година, кое прикажува статистика за машкото население во 1873 година, Мало Мраморани се споменува како село со 11 домаќинства и 44 жители Македонци.[6]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мало Мраморани — споменато како Долно Мраморани — живееле 55 жители Македонци.[7] Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година, во селото живееле 48 Македонци.[8]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 44 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[9] 1905[10] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 55 48 93 102 98 96 75 49 52 44
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[11]

РодовиУреди

Мало Мраморани е македонско село.

Родови во селото се: Јакофовци (3 куќи) први доселеници во селото, не знаат од каде се доселени; Гличевци (9 куќи) доселени се во првата половина на XIX век од селото Горно Село, таму имаат истоимени роднини, го знаат следното родословие: Киро (жив на 40 г. во 1950-тите) Даме-Ристо-Јаков, се доселил неговиот татко; Кашовци (4 куќи) доселени се пред крајот на турското владеење од селото Сенокос, таму им биле род Смрдевци, уште подалечно потекло од Мариово; Лазовци (1 куќа) доселени се од костурското село Сетома во 1948 година; Каратошевци (1 куќа) доселени се од околината на Кајлари (Егејска Македонија) во 1948 година.[12]

Самоуправа и политикаУреди

Селото влегува во рамките на Општина Долнени од 1952 година.

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1491 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на приватна куќа.[13]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 20 гласачи.[14]

Културни и природни знаменитостиУреди

Археолошки наоѓалишта[15]

Познати личностиУреди

  • Богдан Иванчев (1883 - ?) — македонски револуционер.

НаводиУреди

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 10 јули 2020.
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (PDF). Скопје: Патрија. стр. 1890.
  3. Мало Мраморани“. OldPrilep. 18 октомври 2014.
  4. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 864.
  5. Соколоски, М. и Стојановски, А. (1971). Турски документи за историјата на македонскиот народ (книга 4). Скопје. стр. 82.
  6. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 72-73.
  7. Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. стр. 245.
  8. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рp. 148-149.
  9. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  10. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  11. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  12. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  13. „Описи на ИМ“ (PDF). Посетено на 10 јули 2020.
  14. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  15. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286.

Надворешни врскиУреди