Отвори го главното мени

Кара Мустафа-паша

Кара Мустафа-паша (1634/1635 - 25 декември 1683 година) бил отомански воен лидер и везир како главен лик во последните обиди на Отоманската империја за експанзија кон Централна и Источна Европа. Тој бил роден од турски родители и се оженил за една од ќерките за Ќопруловци служејќи како гласник на Дамаск во времето на Ќопрулу Фазил Ахмед-паша.

Мерзифонлу
Мустафа
паша
Kara Mustafa Pasha.jpg
Голем везир на Османлиската империја
На должноста
19 октомври 1676 – 25 декември 1683
Монарх Мехмед IV
Претходник Ќопрулу Фазил Ахмед-паша
Наследник Кара Ибрахим-паша
Лични податоци
Роден(а) 1634 or 1635
Мерзифон
Починал(а) 25 декември 1683
Белград
Националност Отоман
Роднини Ќопрулу Мехмед-паша (очув)
Ќопрулу Фазил Ахмед-паша (полубрат)
Ќопрулу Фазил Мустафа-паша (полубрат)
Origins Албанец[1][2]
фамилија Ќопруловци
Воена служба
Припадност  Османлиско Царство
Род  Османлиска морнарица
Траење 1660–1683
Чин Капудан-паша (1666–70)
Битки/војни Полско-османлиска војна (1672–76)
Руско-турска војна (1676-1681)
Полско-османлиска војна (1683–99)
Голема турска војна (1683–99)

Во текот на својата кариера служел како командант на копнените сили во војната против Полска во 1672 година кога била заземена Подолија. Во 1676 година кога починал неговиот полубрат Ќопрулу Фазил Ахмед-паша, тој го наследил на функцијата големи везир.

Во негово време започнал конфликтот со Русија кога Османлиите биле принудени да потпишат договор во 1681 година. Во 1683 година започнал воен поход кон север на територијата на Австрија достигнувајќи до Виена во 1683 година со повеќе од 100.000 војници, следејќи ги стапките на Сулејман Величествениот од 1529 година. Кога се гледала победата над градот, во септември пред ѕидините дошла полската армија на Јан Собиески по кое следувал катастрофален пораз на Османлиите и нивно повлекување кон Унгарија. По поразот Мустафа бил задавен на 25 декември 1683 година во Белград по наредба на Мехмед IV.

Неговите последни зборови биле: Бидете сигурни дека сте го врзиле јазолот силно. Неговиот надгробен споменик подоцна бил пренесен од Белград во Едрене.

ПоврзаноУреди

НаводиУреди