Кановачо е сценарио користено од глумците на комедија дел арте. Се состоло само од список на чинови и сцени; деталите беа оставени на импровизацијата на глумците. Глумците во жанрот комедијата дел арте на тој начин требале да бидат обдарени со инвентивен ум, бидејќи успехот во претставата зависела во голема мерка од нивната креативност и пред сè на нивните лаци (шеги и смешки). Центарот на вниманието паднал на глумците отколку на самата претстава.

Употребата на импровизација пред сè на кановачо овозможило избегнување на цензура затоа што цензорите не можат да го цензурираат она што не е напишано. Бидејќи дијалогот бил скоро целосно импровизиран на сцената, глумците и театарските друштва можеле да се извлечат со скоро ништо.

Во доцните 19 век, научниците започнале да бараат извори на документарен филм за историјата на театарот во Италија.[1] Откриени биле над илјада документи во ракопис или печатење кои се состоеле од кановачија во бројни збирки или поединечно, и обично анонимни.

НаводиУреди

  1. Anna Maria Testaverde (2007) Introduzione a I canovacci della Commedia dell'Arte