Информбирото и Македонија

Информбирото во Македонија оставило силен печат во периодот по Втората светска војна, од 1948 до 1953 година.

Во периодот 1948-1963 година, кога се водеше евиденција за приврзаниците на Информбирото, во Македонија беа регистрирани 2.662 лица. Од лицата кои биле уапсени, осудени од страна на редовните и воените судови или упатувани на општествено-корисна работа, 5,42% односно 883 лица биле Македонци.[1] Помеѓу осомничените и уапсените имаше многу истакнати личности, членови на АСНОМ, борци од НОБ и учесници во Шпанската граѓанска војна.

Помеѓу лицата кои беа репресирани како приврзаници на Резолуцијата на Информбирото се:

Голем дел од поддржувачите на Резолуцијата на Информбирото беа затворени во логорот на Голи Оток.

НаводиУреди

  1. „Голооточка трилогија“, книга 2, 174-175 стр. во Димче Најчески „Голооточки сведоштва“, Скопје, 2002, книга втора, 218 стр.

ЛитератураУреди

  • Венко Марковски „Голи оток - остров на смртта: (гневник во писма)“, 1980 (на македонски: 2009).
  • Димче Најчески „Голооточки сведоштва“ (три тома), Скопје, 1999, 2002, 2006.
  • Александар Алексиев „Деветте круга на пеколот“, Скопје, 2000.
  • Лазар М. Дракул „Уа, бандо!“, Скопје, 2001.

Надворешни врскиУреди