Зубово

село во Општина Ново Село

Зубово — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.

Зубово
Zubovo, Macedonia.jpg

Влезот на селото

Зубово is located in Македонија
Зубово
Местоположба на Зубово во Македонија
Координати 41°24′0″N 22°51′0″E / 41.40000° N; 22.85000° E / 41.40000; 22.85000Координати: 41°24′0″N 22°51′0″E / 41.40000° N; 22.85000° E / 41.40000; 22.85000
Општина Ново Село
Население 648 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 27032, 27532
Надм. вис. 102 м
Зубово на општинската карта
Зубово во Општина Ново Село.svg

Атарот на Зубово во рамките на општината
Commons-logo.svg Зубово на Ризницата
Дом на пензионери

Географија и местоположбаУреди

Зубово се наоѓа во плодното Струмичко Поле, на надморска височина од 207 метри, во непосредна близина на местото каде реката Водочница се влева во реката Струмица. Од најблискиот град Струмица е одалеченo 19 километри.

ИсторијаУреди

Среден векУреди

Зубово своето име го добило според неговата местоположба, бидејќи површината што ја зафаќа има облик на заб („зуб“ или „з‘б“).

Селото трипати ја менувало својата местоположба: најпрвин се наоѓало во месноста Колибите, потоа во месноста Барите, и најпосле во месноста Двата Потока. Зубово првпат се среќава во повелбите на повелбите на браќата Јован Драгаш и Константин Драгаш во струмичката област од 1378 година[1].

Отоманско ЦарствоУреди

Селото било турски чифлик, а потоа било продадено на семејството Караманолци. Во 1913 година тоа било запалено од гркоманското население.

ЈугославијаУреди

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион, додека по крајот на Втората светска војна, во рамките на СФРЈ.

МакедонијаУреди

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Ново Село.

ДемографијаУреди

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година,Забово е наведено како село со 60 домаќинства и 215 жители Македонци.[2][3] Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Забово живееле 390 жители, сите Македонци.[4]

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 496 македонски патријаршисти под врховенството на Бугарската егзархија и функционирало грчко училиште[2][5].

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 648 жители. Следува табела на националната структура на населението[6]

Националност Вкупно
Македонци 646
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 2
Бошњаци 0
Други 0

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 390[4] 496[5] 397 480 580 657 713 733 694 648

Самоуправа и политикаУреди

Изборно местоУреди

Во селото постои изборното место бр. 1792 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на културата.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 637 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитостиУреди

Црквата „Св. Ѓорѓи“ била изградена од патријаршистите во 1852 година. Во селото има училиште посветено на Мануш Турновски, изградено во 1948 година, амбуланта и Дом на пензионери.

Во селото се наоѓа и археолошкото наоѓалиште Могила од римското време[10].

НаводиУреди

  1. Новаковић, Стојан. „Законски споменици српских држава средњега века“, Београд, 1912, стр.513.
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 186-187.
  4. 4,0 4,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 160.
  5. 5,0 5,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  6. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 29 декември 2019.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 29 декември 2019.
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врскиУреди